Adventures In Edinburgh

Τέλος.

2007-08-27T16:22:00.000+01:00

Έκατσα και σκέφτηκα να βρω έναν τίτλο λιγότερο τραγικό αλλά δεν μπορούσα. Αφού αυτό είναι και το τελευταίο post αυτού του blog, μόνο με το τίτλο "Τέλος" θα μπορούσα να το παρουσιάσω.

Πάει λοιπόν. Πέρασε ένας χρόνος (παρά μερικές μέρες για την ακρίβεια). Με ένταση, με δουλειά, με ξενύχτι. Σαν χθες το θυμάμαι. Είχα προσγειωθεί στο Εδιμβούργο στις 7 Σεπτεμβρίου του 2006 με δύο τσάντες στο χέρι και με ψυχολογία στο πάτωμα. Οι πρώτες μέρες πολύ δύσκολες. Αναζήτηση σπιτιού, άγνωστος μέσα σε αγνώστους, νοσοκομεία. Μέχρι που μου είχε περάσει από το μυαλό να φύγω.

Μετά, σιγά σιγά όλα φτιάξανε. Βρήκαμε το σπιτάκι με τον Μπάμπη και τον Χρήστο στην Arden St. Ήρθε και ο Μπατού, δέσαμε. Ξεκίνησαν και τα μαθήματα στο πανεπιστήμιο και όλα άρχισαν να γίνονται πιο ομαλά. Τον Νοέμβριο πήραμε τη πρώτη γεύση από το τι θα πει μάστερ με τα μεγάλα ξενύχτια και τις ατελείωτες ώρες στον ΑΤ. Ήρθε και το πρώτο πάρτυ μας για να περάσουμε καλά. Πέρασε ο καιρός και ήρθανε και τα Χριστούγεννα.

Εδιμβούργο-Ελλάδα και πάλι πίσω. Μεγάλες αλλαγές σε εκείνο το ταξίδι. Η ψυχολογία πάλι περίεργη. Ευτυχώς ήρθε νωρίς το δεύτερο εξάμηνο και το μυαλό απασχολήθηκε. Ο Φλεβάρης και ο Μάρτης; Από τους πιο δύσκολους μήνες. Τρέξιμο. Τρέχαμε σαν τρελοί. Κοιμόμουν ελάχιστα και το laptop μου έμενε πάνω στο εργαστήριο χωρίς να έρχεται σπίτι. Ο Χρήστος είχε φύγει πλέον και τη θέση του είχε πάρει το Ρομπερτάκι. Η Ιταλίδα μας. Ωραίες μέρες στην Arden. :) Πολύ ωραίες.

Πάσχα στην Ελλάδα για μία εβδομάδα και μετά πάλι πίσω για την εξεταστική. Πρώτη εμπειρία από την εξεταστική του πανεπιστημίου και η πίεση στα φόρτε της. Πέρασε όμως κι αυτό. Ήρθε ο Ιούνης, ήρθε και το τελευταίο πάρτυ. Το σπίτι στην Arden αποτελεί πλέον παρελθόν, όπως και η συγκατοίκησή μου με τον Μπάμπη, τον Μπατού και τη Ρόμπι.

Μετακόμιση στη West Port, κάτω από το κάστρο, με το συγκατοικίδιο (Μ. Μπαρτζόκας). Εκκίνηση δουλειάς για τη πτυχιακή αλλά και ξεκούραση και χαλάρωμα όσο μπορούσαμε. Πέρασε και ο Ιούνιος και ήρθε ο καιρός να κατέβω στην Ελλάδα για δύο εβδομάδες. Στο γυρισμό με περίμενε ένα τρελό Project και ατελείωτες ώρες διαβάσματος. Πέρασε όμως και αυτό. Και να που είμαι τώρα εδώ να γράφω αυτές τις γραμμές με τις βαλίτσες μου μισο-ανοιγμένες στο πάτωμα και τα ρούχα μου πεταμένα στο κρεβάτι.

Τι άλλο να πω; (Ο κέρσορας σταμάτησε αρκετή ώρα μετά από αυτό το ερωτηματικό).

Έκλεισε και αυτός ο κύκλος. Όλοι πέρνουν το δρόμο τους. Άλλοι μένουνε πίσω, άλλοι γυρνάνε στην Ελλάδα, άλλο ξεκινάνε για καινούργιες πολιτείες. Σε όλους εύχομαι τα καλύτερα. "Να μας έχει ο θεός καλά. Πάντα ν' αναταμώνουμε και να ξεφαντώνουμε." που λέει και ο Νιόνιος.

Ήρθε και το τέλος αυτού το blog. Μου άρεσε πολύ. Μου άρεσε που έγραφα τις εμπειρίες μου και που οι φίλοι και γνωστοί μου στέλνανε τις σκέψεις τους και τα σχόλιά τους. Απ' όσο ξέρω, η Google δεν τα διαγράφει αυτά τα blog. Ειδικά σε ενεργό λογαριασμό blogger. Παρ' όλα αυτά, αν πρόκειται να συμβεί κάτι τέτοιο, πιστεύω πως θα με ειδοποιήσουνε πρώτα και τότε θα πάρω τα μέτρα μου για να μείνει έτσι όπως έχει αυτό το ημερολόγιο. Να μείνει για να μου θυμίζει όλα όσα πέρασα στο Εδιμβούργο.

Πετάω αύριο το πρωί στις 08:30. Τα λέμε. ;)

Στα ακουστικά: Leaving On A Jet Plane - Chantal Kreviazuk

Περιγραφή εικόνας.

2007-08-24T13:40:00.000+01:00

Είναι Παρασκευή 13:40. Δίπλα μου πάνω στο γραφείο είναι τα δύο αντίτυπα της πτυχιακής μου. Έτοιμα να παρδωθούνε στο ΙΤΟ στις 14:00, οπότε και ανοίγει.

Το μαλλί μου πετάει επειδή δεν πήγα να κουρευτώ και δεν έχω βάλει και ζελέ.

Έχω να κοιμηθώ από τη Πέμπτη το βράδυ. Τα μάτια μου είναι μαύρα αλλά νοιώθω μία γαλήνη στο μυαλό.

Τελείωσε;

Όλοι γύρω χαμογελούν. Μάλλον τελείωσε.

Ξύπνησα...

2007-08-22T06:15:00.000+01:00

...στις 02:00 τα χαράματα. Τώρα είναι 06:15 και η μέρα μου είναι ήδη στη μέση της. Έχω χάσει την αίσθηση του χρόνου. Έχει αλλάξει η μέρα μου. Το meeting πήγε καλά. Μένουν όμως κάποιες διορθώσεις που πρέπει να κάνω μέχρι τη Παρασκευή αλλά δεν έχω καμία μα καμία όρεξη τώρα.

Την Παρασκευή έχει πάρτυ στης Αρετής για τα γενέθλιά της, που είναι σήμερα (χρόνια πολλά Αρετώ, ότι επιθυμείς να το αποκτήσεις και με ένα καλό διδακτορικό). Μάλλον το τελευταίο μου πάρτυ στο Εδιμβούργο. Έτοιμος για κρεπάλη.

Μίλησα και με τον Στέφανο σήμερα, όλα έτοιμα για Άμστερνταμ. Πρέπει να κλείσω όμως το εισητήριο του γυρισμού στην Ελλάδα. Είναι το μόνο που δεν έχω κλείσει. (Γιατί άραγε;).

Και να τι βρίσκεις όταν γυρνάς λίγο στο Ίντερνετ:

Το "Μάθημα Σολφεζ" που είχαμε στείλει στην Eurovision το 1977 με τον Πασχάλη είχε γίνει τεράστια επιτυχία στο Ισραήλ και παιζότανε 12 χρόνια μετά. Δεν είναι ψέμα, βάζοντας "Greece" στο YouTube σου το βγάζει 4η επιλογή. Ο τύπος που το έχει ανεβάσει είναι Ισραηλινός και στα σχόλια του τραγουδιού μιλάει για το πόσο μεγάλη επιτυχία ήταν στο Ισραήλ. Το link για τους άπιστους.
Έχοντας ένα λίγο σπάνιο επίθετο, μερικές φορές με συναρπάζει να ψάχνω ανθρώπους που έχουν το ίδιο ("Αλβανόπουλος"). Το έκανα και όταν ήμουν στον ΟΤΕ στο 131. Έτσι λοιπόν υπάρχουν: ένας Κοσμάς στην Αθήνα δερματολόγος, ένας Κώστας στη Λέσβο που έχει ξενοδοχείο, ένα Νίκος που παίζει κλαρίνο και ένας Γ. Αλβανόπουλος που κάνει περιβαλοντολογικές μελέτες. Χμ.
Το πραγματικό όνομα της Χαρούλας Αλεξίου είναι Χαρίκλεια Ρούπακα και είναι 56 χρονών.
Η Θήβα χωρίζεται σε 5 συνοικίες: παλαιός & νέος συνοικισμός, Κοντίτο, Τάχι, Αγίων Θεοδώρων και Πυρί. Εγώ πάντως όταν έκανα φαντάρος στη Θήβα, μια βλακεία και μισή ήταν. Μόνο τη σούρα που έριξα στη τελευταία μου έξοδο θέλω να θυμάμαι. Τότε που με τον Τσιόγκα ψάχναμε να βρούμε το δρόμο προς τη πυροβολαρχία. Ιούνιος '05.

Στα ακουστικά: Μιλτιάδης Πασχαλίδης - Δεν πίνω μονάχος.

Βάζω και τους στίχους που μου αρέσουνε πάρα πολύ και μπράβο και στον αδερφό μου που μου το έμαθε:

Αλλάζω το δέρμα μου

Κι ότι μου ζήτησες σου δίνω

Ετούτη η άνοιξη

Χαρές κερνάει μα εγώ δεν πίνω

Δεν πίνει θάλασσα ο βράχος

Κι εγώ δεν πίνω πια μονάχος

Δεν πίνει θάλασσα ο βράχος

Δεν πίνω μάτια μου μονάχος

Να να να...

Αλλάζω τη ρότα μου

Κι όσα μου πήρες χάρισμά σου

Τα χάδια τα πρώτα μου

Έτσι κι αλλιώς ήταν δικά σου

Στην ερημιά δεν ζει τ’ αηδόνι

Κι εγώ δεν θέλω να ’σαι μόνη

Στην ερημιά δεν ζει τ’ αηδόνι

Κι εγώ δεν θέλω να ‘σαι μόνη

Πάει και ο τέταρτος.

2007-08-16T20:32:00.000+01:00

Τέταρτος συγκάτοικος αυτή τη χρονιά που φεύγει. Ναι είναι αλήθεια κυρίες και κύριοι, ο Μπαρτζόκας σήμερα το πρωί πήγε στο ITO και έδωσε τη πτυχιακή του. Υπέγραψε τα χαρτιά του και αποχεραίτησε τον AT. Πάει λοιπόν και αυτός. Στην Έρικσον από τις 10 Σεπτέμβρη στο Νότιγχαμ. Άντε και να δούμε τι θα τρως εκεί ρε αχόρταγε. Και που θα κάνεις τέτοια πάρτυ:

Από την άλλη, το προηγούμενο post πήρε φωτιά. Αν και πιστεύω πως η Μαριαλένα έχει να κάνει κάτι με αυτό, χαίρομαι που βλέπω μία τόσο ευχάριστη ατμόσφαιρα. Η Μαριαλένα εκφράζει με τον καλύτερο τρόπο τον παραλογισμό μας αυτές τις μέρες. Ο Νούλο κάνει ανοιχτή πρόταση για Άμστερνταμ (που ισχύει παιδιά - όποιος θέλει ας ζητήσει πληροφορίες). Ο Στρατής από τη Λέσβο όπου έχει πάρει δυσμενή μετάθεση βάζει Artbek στο τραπέζι. Καλός πολίτης ρε Στρατή. Θα τα πούμε και από κοντά όταν έρθεις. Πάντως, το "αν φτάσατε ως εδώ, το έχετε" είναι μεγάλη κουβέντα.

Εγώ παραδίδω τελική μορφή τη Δευτέρα. Ως τότε, hasta luego...

Υ.Γ. Όποιος δεν έχει δει τις ειδήσεις του MEGA από χθες του προτείνω να το κάνει σε αυτό το link. Πάτε κάπου εκεί στη μέση όπου ο Στραβελάκης και ο Καψής μιλάνε με τον εκπρόσωπο της Πυροσβεστική Υπηρεσίας. Έτσι για να δείτε τι γλοιώδη όντα είναι αυτοί οι δημοσιογράφοι που εξυπηρετούν ξεδιάντροπα τα συμφέροντα των εργοδοτών τους σε ένα επάγγελμα - τη δημοσιογραφία - του οποίου ο απότερος σκοπός είναι ιερός. Σκυλιά των παραθύρων... Εξοργήστηκα πάλι (05:16).

¨Ενα στα γρήγορα.

2007-08-14T14:49:00.000+01:00

Post ρε παιδιά. Ένα post στα γρήγορα. Λοιπόν, τον Μάριο τον πήρανε στην Έρικσον. Τον Νίκο τον πήραν σε μια εταιρία στο Λονδίνο. Ξεκινάνε και οι δύο στις 10 του Σεπτέμβρη. Καλή αρχή παιδιά και όλα να πάνε καλά. Σας εύχομαι το καλύτερο και να είστε πάντα καλά (χμ, λίγο μελό).

Εγώ τρέχω σαν πούστης. Το Κεφάλαιο #6 τελείωσε χθες. Κανονικά έπρεπε να είμαι στη φάση revising του κεφαλαίου #7 αλλά... δεν είμαι.

Στο Εδιμβούργο έχει συννεφιά.

Πεινάω και λίγο...

Το poll ανεβαίνει. Δύο μήνες! Ξέρεις τι είναι δύο μήνες σε ένα εργαστήριο; Το νοιώθω πιο πολύ σπίτι μου από κάθε άλλο διαμέρισμα στο Εδιμβούργο...

Μερικοί...

2007-08-11T05:38:00.000+01:00

...ακούνε μουσική.

...τα έχουνε παίξει.

...βλέπουνε ταινία.

...δεν έχουν σπίτι.

...δεν έχουν ομπρέλα.

...δεν έχουν τι να κάνουν.

...ταξιδεύουν για Ελλάδα.

...πίνουν τσάι με γάλα.

...δεν κοιμούνται.

...διαβάζουν.

...δεν διαβάζουν.

...νοιώθουν μόνοι.

...θέλουν να μείνουν μόνοι.

Στα ακουστικά: Μύθος FM - Θεσσαλονίκη.

Ξημέρωσε πάλι. Πάμε για ύπνο.

{Έχω βάλει δύο καινούργια blogs στα "Αγαπημένα" μου. Άντε το ένα είναι από τη Δράμα και μπορεί να μην σας ενδιαφέρει. Το "Άνθρωποι από καλαμπόκι" (και όχι Καλαμπάκι) όμως είναι πάρα πολύ ωραίο. Διαβάστε από που βγήκε ο τίτλος του blog...}

Παράνοια στον ΑΤ.

2007-08-10T04:54:00.001+01:00

Δεν τη παλεύουμε άλλο...

(Προστέθηκε στις 06:00)

Ο πιο κόκκινος ήλιος βγήκε σήμερα από τη θάλασσα...

(Παραγωγή, επεξεργασία: Λώρα Σκυλάκη. All rights reserved)

Κρίση.

2007-08-07T21:00:00.001+01:00

Ε, μια που το πήγα δημόσια, δεν πρέπει να κρύβομαι και πρέπει να βγάζω και τα κακά. Περνάω λοιπόν μεγάλη κρίση και έχω πάρα πολύ άγχος αυτό το καιρό. Το δηλώνω αγαπητοί μου φίλοι. Η πτυχιακή τρέχει και δεν την προλαβαίνω. Ο χρόνος τελειώνει. Οι μέρες περνούνε δραματικά γρήγορα.

Για πρώτη φορά χθες, κοιμήθηκα στο εργαστήριο. Έβαλα μερικές καρέκλες στη σειρά και την έπεσα εκεί. Ήταν 11:00 το πρωί και το μυαλό είχε σταματήσει. Κοιμήθηκα εκεί με σκοπό να ξυπνήσω νωρίς και να ξεκινήσω ξανά. Αδύνατο. Ξύπνησα μετά από τρεις ώρες και ήρθα σπίτι.

Κατα τα άλλα; Α, μια χαρά. Μη τα ρωτάς! Τέλεια περνάμε. Και άσε που στο Εδιμβούργο γίνεται πανικός.

Υ.Γ. Ευχαριστώ όλους για τα site με τις photos που στείλατε. Δυστυχώς δεν είμαι σε θέση να τα εκτιμήσω τώρα.

ΥΓ.1 Τα υποψήφια ονόματα για τον σκύλο μας λοιπόν είναι: Ιμπραήμ, Έκτορας και Μίλτος. Χμ.

Υ.Γ. 2 Το επόμενο post ίσως να αργήσει... λίγο...

Υ.Γ. 3 (προστέθηκε στις 00:43 τοπική) Το απλό μου μοντέλο δουλεύει! Δηλαδή είμαι 1 εβδομάδα πίσω στη δουλειά μου! Γιούχουυυυυ! :(

Εν μέσω φεστιβάλ...

2007-08-04T18:58:00.001+01:00

Το Εδιμβούργο έχει πάρει φωτιά. Οι δρόμοι είναι γεμάτοι κόσμο και ακόμη και τα κτίρια του πανεπιστημίου έχουν υποταγεί στο ρυθμό του φεστιβάλ. Απέναντι από τον ΑΤ γίνεται πανικός από τη μουσική (πάει και το τελευταίο καταφύγιο). Κι εγώ; Προσπαθώ να τελειώσω αυτό που λέγεται summer project (το "summer" το συζητάμε). Και όσο και αν δεν μου αρέσει, το countdown έχει αρχίσει. Βόηθα κύριε (θα έλεγε ένας πιστός)...

Στα "Αγαπημένα" έχω δύο καινούργια link. Και τα δύο έχουν να κάνουν με φωτογραφίες (πολύ διαβάζω). Το πρώτο είναι το link για τη Κασσάνδρα, μια Ρωσίδα καλλιτέχνη της οποίας το έργο μου αρέσει πάρα πολύ. Δεν ξέρω πως ακριβώς μπορώ να περιγράψω αυτό το είδος τέχνης αλλά κάποιος φίλος που είναι σχετικός με τη φωτογραφία μου είπε πως πηγάζει από το "fashion photography". Εμένα μου αρέσουν γιατί είναι σουρεάλ και λίγο μαγικές. Από εκεί είναι και η φώτο στο background του site.

Το δεύτερο link το βρήκα από ένα άρθρο της Ελευθεροτυπίας. Η Miru Kim είναι από αυτούς τους ανθρώπους που τον ελεύθερό τους χρόνο τρυγιρνάνε στα υπόγεια και πιο περίεργα μέρη της Ν. Υόρκης. Σε εγκαταλειμμένα τούνελ του μετρό, εργοστάσια και συνοικίες. Η Kim έχει τραβήξει μερικές πανέμορφες φώτο από τα μέρη αυτά. Χμ, το Καλαμπάκι δεν έχει υπόγειο κόσμο ρε γαμώτο (χεχε). Σε όλες τις φώτο, η Κim είναι γυμνή. Δίνω μερικές ενδεικτικά:

Στα ακουστικά: ΕΡΑ Δεύτερο Πρόγραμμα

Έτσι χαλαρά για να πιούμε ένα ουζάκι...

2007-08-02T16:53:00.000+01:00

...μαζευτήκαμε χθες σπίτι μου. Ήρεμα πράγματα μωρέ. Να χαλαρώσουμε λίγο. Και πάνω από όλα: θα πάμε νωρίς σπίτια μας...

Αμ δε. Δεν θυμάμαι τι ώρα κοιμήθηκα αλλά είχε ξημερώσει. Ωραίαααα!!! Άντε τώρα πίσω στη δουλειά να δούμε πως θα συγκεντρωθούμε. Και μία φώτο από τη "χαλαρή" βραδιά μας:

Εν τω μεταξύ, νωρίτερα είχαμε ανεβεί στο Carlton Hill με την Αρετή και τη Λώρα. Το Εδιμβούργο πιάτο στα πόδια μας και συζήτηση περί των ανθρώπων που επηρεάζουν τη ζωή μας και με ποιο τρόπο. Ήλιο, αλλά και παγωνιά ρε γαμώτο που μας έκανε να φύγουμε πριν πουντιάσουμε. Από τα πιο ωραία μέρη του Εδιμβούργου. Εκεί είναι και ο "Παρθενώνας" τους. Τις φώτο τις τράβηξε η Λώρα. Η πρώτη της έκθεση είναι τον επόμενο μήνα (και τώρα το διαβάζει αυτό και χαίρεται):

Από την άλλη, στην Ελλάδα πήραμε σκύλο στο κτήμα. Μου το στείλανε το κουτάβι με MMS. Χεχε. Ψάχνουμε για όνομα. Έχει κανείς καμιά ιδέα; Αρσενικό είναι.

Υ.Γ. Οι ειδήσεις στο MEGA είναι μακράν απαράδεκτες. Δεν έχω τη δυνατότητα να δω ειδήσεις από άλλα κανάλια (πλην του ΣΚΑΪ) αλλά αυτός ο Στραβελάκης είναι για μπάτσες και μόνο για μπάτσες. Εκείνος ο Καψής; Δείγμα δημοσιογράφου. Μεροληψία, έλλειψη αντικειμενικότητας και καθαρή πολιτική τοποθέτηση από το δελτίο ειδήσεων. Και να φανταστείς ότι στην Ελλάδα κατέχουν τη πρώτη θέση στις προτιμήσεις των τηλεθεατών. Φευ αγαπητοί μου Έλληνες. Φευ...

Υ.Γ. 1 Φράση από την έβδομη σφραγίδα του Bergman που μου έχει μείνει στο μυαλό: There were four suns in heavens last night.

Στα ακουστικά: ΈΡΑ Δεύτερο Πρόγραμμα.

Κυριακή απόγευμα.

2007-07-29T18:21:00.000+01:00

Μόλις έχω τελειώσει το γεύμα μου στο Centraal. "Pulp Fiction Big Cahuna Burger" και Ceasar Salad. Ελαφρώς φουσκωμένος και σε σαφώς καλύτερη κατάσταση από αυτή στην οποία είχα περιέλθει με τα τορτελίνια με κρέμα γάλακτος. Επιστροφή στο σπίτι. Στο Εδιμβούργο βρέχει με ήλιο. Διάφοροι λόγοι μου φέρνουν μια μικρή μελαγχολία. Το προσπερνάμε. Δεν είναι για εδώ.

Πήγα και στον αγώνα χθες της Μπάρτσα. Γρήγορα σχολιάζοντας, η άποψή μου είναι αυτή: για την επόμενη σεζόν ο Ετό πρέπει να κάτσει στο πάγκο και να παίζει ο Τιερί που πετάει. Και ας κλαίγεται ο Σάμουελ, μικρός είναι ακόμα, θα μάθει. Κατά τα άλλα το παιχνίδι ήταν λίγο μουντό (καθότι φιλικό) και βαρεθήκαμε. Παρ' όλα αυτά, ένα απόγευμα για τη Μπάρτσα χαραμίζεται.

Note: στα γήπεδα της Σκωτίας δεν επιτρέπεται να καταναλώσεις αλκοόλ και δεν επιτρέπεται να καπνίζεις, ούτε καν στον προαύλιο χώρο. Πρέπει να βγεις έξω από τη περίμετρο του γηπέδου.

Θα ήθελα εδώ να κάνω και μια μικρή διευκρίνηση από το προηγούμενο post. Είχα αναφερθεί στη Μαρίνα για μία φώτο αλλά μάλλον δεν έγινε κατανοητό αυτό που ήθελα να πω (γιατί μάλλον και η ίδια πετάει στα σύννεφα και δεν θυμάται). Αναφέρθηκα στο όνομά της, γιατί αυτή ήταν που μου την είχε στείλει αυτή τη φώτο, σε ένα από τα δεκάδες funny mails που μου στέλνουν φίλοι κάθε βδομάδα. Μου είχε κάνει εντύπωση και την ανέβασα μετά από αρκετό καιρό. Για να μη παρεξηγούμαστε...

Τέλος να αναφέρω πως εδώ έχει ξεκινήσει μουδιασμένα το φεστιβάλ. Το γεγονός ότι βρίσκομαι σε έναν από τους κύριους δρόμους όπου εξελίσσεται, δεν με βοηθάει στο άλλο μεγάλο θέμα που λέγεται πτυχιακή. Χθες το βράδυ ποτάκι στη George Sq., εκεί όπου βρίσκεται το εργαστήριο μου και είναι ένα άλλο από τα κεντρικά σημεία του φεστιβάλ. Εγώ που θα κρυφτώ ρε παιδιά για να κάνω πτυχιακή;

Απέναντι από το σπίτι μου στο Εδιμβούργο υπάρχει το Women's Hostel. Δεν ξέρω τι ακριβώς είναι αλλά ξέρω ότι ανήκει στη σχολή Καλών Τεχνών του Εδιμβούργου. Η φώτο από κάτω:

Ακόμα ένα πάρτυ...

2007-07-23T20:19:00.001+01:00

...έχει φτάσει στο τέλος του. Και πάλι στο εργαστήριο να κολυμπάω στη θάλασσα της πτυχιακής. Ρίχνω μερικές φώτο για το κοινό:

Photo #1: Σε ποια χώρα μπορεί να πάει κάποιος σε ένα πάρτυ και να φύγει χωρίς τα παπούτσια του; Σε ποια; Έλα τώρα. One hundred που έλεγε και ο Βουτσάς.

-Στη Σκωτία!
-Πάρτα!
-Φέρτα!

Photo #2: Πόσο χάλια μπορεί να γίνει ένας Μεξικάνος; Πόσο; Και τι σπάνιο για τον Χοσέ!!!

Photo #3: Ποια είναι η πιο βολική στάση σε ένα γραφείο; Έλα τώρα ρε! Μη μου πεις πως δεν ξέρεις. Μα φυσικά το δεξί πόδι πάνω στο γραφείο ενώ εξηγείς κώδικα στον Νίκο! Αμάν ρε παιδιά! Τίποτα δεν ξέρετε! (Το γεγονός ότι γυρνάμε στο εργαστήριο χωρίς τα παπούτσια μη σας παραξενέψει. Κατερινάκι που λες πως μόνο πάρτυ κάνουμε!).

Photo #4: Χμ.

Photo #5: CC στη Μαρίνα για αυτή τη φώτο. Έχουν πρόβλημα τα παιδιά!

Και κλείνοντας, δε με χάλασε καθόλου που το Σάββατο θα πάω να δω Μπάρτσα εναντίον Χαρτς με Ανρί, Ετό, Ροναλντίνιο και δεν συμμαζεύεται. Καθόλου δε με χάλασε...

Y.Γ. Στο post που είχα βάλει με τις φώτο από το κωμμοτήριο μου έκανε comment κάποιος ανώνυμος. Μου είπες πως θα καταλάβαινα ποιος είσαι και που να σε βρω. Δυστυχώς δεν κατάλαβα φίλε/φίλη. Λυπάμαι, απλώς στο λέω για να μη με παρεξηγήσεις. Μου άρεσαν όμως όσα έγραψες. Να 'σαι καλά. Δώσε μου ένα στοιχείο αν θέλεις.

Υ.Γ. 2 Μπράβο Κατερίνα που δείχνεις τις φώτο μου σε όλο το γραφείο σου!!! :)

Πάρτυ απόψε.

2007-07-21T19:39:00.001+01:00

Στο Εδιμβούργο οι έλληνες διασκεδάζουν με πάρτυ. Ποια κλαμπ και ποιες παμπ! Στα πάρτυ είναι ο χαμός. Στης Μαριαλένας απόψε για να γιορτάσει το καλό μου τα γενέθλιά του! Χρόνια πολλά και διαδικτυακά Μαριαλενάκι. Ότι ποθείς και ότι επιθυμείς να το βρεις και σύντομα.

Και για να γίνει και πανικός, κατέβασα από εχθές karaoke από το Ίντερνετ! Δεν σας χάλασε... :)

Ο καιρός στη πόλη μας είναι βροχερός (τι έκπληξη). Πάντως οι Σκωτσέζοι λένε ότι αυτό ήταν το χειρότερο καλοκαίρι της Σκωτίας. Ε ρε γαμώτο. Σε εμένα έπρεπε να τύχει; (Στην Ελλάδα έχει καύσωνα! Καλύτερα ας μην το συζητήσουμε!!!).

Υ.Γ. Τρομερή η συζήτησή μας χθες. Μου άρεσε πάρα πολύ.

Έτσι για να σας φτιάξω τη μέρα...

2007-07-20T02:24:00.001+01:00

...οι φώτο που έβγαλα λίγο πριν με κουρέψουνε. Και μια που μιλήσαμε για κούρεμα, καλή χρυσή η Σκωτία αλλά δεν υπάρχει ούτε ένας (και δεν κάνω πλάκα - ούτε ένας) σωστός κωμμοτής/κωμμότρια σε όλη τη χώρα. Ούτε ένας. Δεν έχουν ιδέα τι θα πει κούρεμα και το πληρώνεις και χρυσάφι (έχω πληρώσει κούρεμα 22 λίρες = 33 ευρώ - αν είναι δυνατόν!!). Γελάστε τώρα:

Δεν μπορούσε να με κουρέψει ο πανηλίθιος αν δεν μου ίσιωνε το μαλλί. Γαμώ τη βλακεία σας γαμώ. Αυτό κι αν ήταν μια περιπέτεια στο Εδιμβούργο. The Beatles are back!!

Στα ακουστικά: Όνειρο - Γιώργος Μιχαήλ (Θανάσης Παπακωνσαντίνου)

Υ.Γ. Τον έχω σκίσει τον Θανάση φέτος. Θα πάθω τίποτα...

Ανακαλύψεις.

2007-07-17T20:21:00.000+01:00

Είδα πόσο ωραίο είναι να μιλάς με παλιούς φίλους που έχεις να δεις πολύ καιρό. Νιώθεις την οικειότητα που είχες παλιά να σε γαληνεύει. Κάποιος μου έκανε μια ερώτηση φέτος: "Θα χαθούμε;". Αρχικά απάντησα "ναι". Νομίζω ότι το είπα πολύ γρήγορα.
Είδα έναν φίλο αναγεννημένο μέσα από το blog του. Πραγματικά άλλον άνθρωπο. Να είσαι καλά και στο καινούργιο σου σπίτι.
Βρήκα ένα blog ενός αγαπημένου προσώπου που δεν το ήξερα. Δεν ξέρω αν ήθελε να το βρω ή όχι. Χάρηκα όμως πάρα πολύ. Συνέχισε να γράφεις και να ψάχνεις.
Κατάλαβα πως ο έρωτας είναι το πιο εγωιστικό πράγμα στο κόσμο. (διάφορες σκέψεις και μια συζήτηση με φέρανε σε αυτό το αποτέλεσμα).
Κάποιος μου είπε ότι χρειάζομαι ψυχανάληση. Τώρα μας το λες; Το ξέραμε. Κανένα καινούργιο πες μας.
Κατάλαβα πως στην Ελλάδα για όλα φταίει είτε ο ήλιος, είτε ο Ρουσσόπουλος (αηδία για όλους - διαβάζω λίγο Κ. Γώγου για να μου φύγει η οργή).

Κρατάω τη φράση ενός blogger: "Κάποιος καίγεται και μύρισε η πόλη αγάπη".

Αγρύπνια.

2007-07-16T20:36:00.001+01:00

Περπατώντας στο δρόμο σκέφτηκα το εξής: Αν πούμε ότι η θρησκεία (οποιαδήποτε) δεν είναι απλώς ένα κοινωνικό φαινόμενο και έχει πραγματική βάση, τότε πως θα έπρεπε να είναι παρούσα η δικαιοσύνη του θεού; Θέλω να πω, μπορούμε να βασιζόμαστε στη μετά θάνατον επιβράβεση ή τιμωρία; Και γιατί να μην είναι πιο άμεση η δικαιοσύνη του θεού;

Ο καθένας σαν άνθρωπος δεν έχει πλαστεί καθ' εικόνα και ομοίωσή του; Γιατί να μη μπορώ λοιπόν να επιβάλω τη δικαιοσύνη που το θεϊκό κομμάτι του εαυτού μου μου υποδυκνείει; Και ας τιμωρηθώ μετά ρε παιδί μου. Όμως αν είχα δίκιο, να μου πει ο St. Petros "καλά έκανες". Και μετά σκέφτηκα: "Πόσο ύπουλες είναι αυτές οι θρησκείες ρε γαμώτο. Πρέπει ο καθένας να έχει το δικαίωμα να μετανιώσει μέχρι τη τελευταία του στιγμή. Και δεν μπορούμε εμείς να καθορίσουμε την τελευταία στιγμή." Χμ. Σαν να έχουν γραφτεί από έναν καλό μαθηματικό.

Έτσι λοιπόν, οι ήρωες-τιμωροί δεν μπορεί να είναι παρά όργανα του Σατανά και να αντιπροσωπεύουν το κακό. Ακόμα και αν ο σκοπός είναι καλός.

--------------
Ο ήλιος πέφτει σαν χρυσαφί μετάξι πάνω από τις στέγες του Εδιμβούργου.

Στα ακουστικά: Αγρύπνια - Γιάννης Αγγελάκας (Θανάσης Παπακωνσταντίνου)

Αγρύπνια, αψηλάφητο ζώο!

Δίχως μια στάλα στοργή

σ' όσους διψάν για χίμαιρες, γέρνεις

την κούπα σου που 'ναι πάντα αδειανή

Κι ενώ περνά η νύχτα κατάλευκη

βροχερή σαν Κυριακή

ξέρω γιατί, στ’ αυτί που σπαράζει

χιμάς και γλύφεις σαν το σκυλί

Δεν αγαπάς! Αφήνεις τους ψύλλους σου

τους ήχους που φτάνουν από μακριά

αγρύπνια, κακόφωνο όργανο

που αλέθεις των εκλεκτών το «ωσαννά»

Αγρύπνια, της κόλασης κήτος

είναι το φιλί σου φωτιά

Αφήνει μια γεύση από σίδερο

Πού 'χουν ξηλώσει καράβια παλιά

Κι ενώ περνά η νύχτα κατάλευκη

βροχερή σαν Κυριακή

ξέρω γιατί, στ’ αυτί που σπαράζει

χιμάς και γλύφεις σαν το σκυλί

Υ.Γ. Ο πατέρας μου για να μου φτιάξει τη διάθεση που διαβάζω στο εργαστήριο και για τον κακό καιρό, μου έλεγε πως και στην Ελλάδα έχει κρύο. Πως έχουν ανάψει τα καλοριφέρ και πως είναι με κουβέρτα. Του έλεγα πως δεν τον πιστεύω και έτσι μου έστειλε MMS. Α ρε πατέρα! Να είσαι καλά. Γέλασα με τη ψυχή μου. Θα τη παλέψουμε... :)

Back to base (?).

2007-07-13T18:48:00.000+01:00

Πάει και αυτό. 2 εβδομάδες ήταν πολλές. Περάσαμε απίστευτα. Στο γάμο, στη Πέραμο, το διήμερο με Μπατού και Μπάτμαν. Όλα ήταν όμορφα και με πολύ αλκοόλ - στην Αλμύρα μας έχουν για θεούς μετά από τέτοιο λογαριασμό.

Έχω φτάσει Εδιμβούργο με γεμάτες μπαταρίες, όρεξη για δουλειά και λίγο πιο ήρεμος από ότι όταν έφυγα. Και επίσης λίγο πιο ώριμος νομίζω (πως μπορεί δύο εβδομάδες να σε κάνουν πιο ώριμο;). Ο καιρός εδώ είναι βροχερός - βλέπεις, ο κύριος λόγος που θέλω να τη κάνω είναι ότι δεν μπορώ άλλο στο σύννεφο. Καλή η βροχή, την αγαπώ, αλλά δεν γίνεται άλλο.

Τους βρήκα όλους καλά εδώ. Άλλοι να μου λένε για πάρτυ, άλλοι για πτυχιακές, άλλοι για διδακτορικά και όλοι (μα όλοι) οι Έλληνες για τον ήλιο και τη θάλασσα. Τι να κάνουμε παιδιά. Επιλογές είναι αυτές, πρέπει να τις αποδεχτούμε.

Πήρα και μία άτυπη απόφαση. Μάλλον γυρνάω Ελλάδα τον Σεπτέμβρη. Να χαλαρώσω και να δουλέψω για ένα χρόνο. Να δω τι παίζει, και να πάρω μετά αποφάσεις. Τόπος; Αρχικά Καλαμπάκι αλλά όσο πιο γρήγορα μπορώ Θεσσαλονίκη ή Αθήνα (με τη πρώτη να έχει προτεραιότητα). Χμ, ένα σπιτάκι χρειάζομαι. Ένα καλό...

Φιλιά, πίσω στη δουλεία...

Απουσιάζουμε...

2007-07-03T14:49:00.001+01:00

...μη χτυπάτε τζάμπα τη πόρτα... ;)

Στη χώρα που είμαι ακόμα...

2007-06-25T23:50:00.001+01:00

... και παλεύω να κάνω εργασία (Δευτέρα βράδυ 23:50), νυχτώνει μόνο για 3,5 ώρες. Απόψε το βράδυ στον ΑΤ είμαστε μόνο Έλληνες. Δεν ξέρω αν αυτό συνέβη επειδή έχουμε βάλει δυνατά Ελληνική μουσική και κάνουμε δικό μας πρόγραμμα. Συνηθίζαμε να έχουμε και άλλους, από άλλες χώρες αλλά...

Η Μαριαλένα, η Αρετή, ο Λευτέρης κι εγώ. Τα laptop για decks και μουσική εναλλάξ. Και σκέφτομαι τώρα: "Να κοιμηθώ ή να το πάω σερί ως το πρωί;". Βλέπεις, φίλε Θανάση, τη Τετάρτη έχουμε ραντεβού με τον supervisor. Λίγο πριν πετάξω από τη Γλασκώβη για Αθήνα. Παρεπιπτόντως, συγχαίρω τον φίλο Νούλο για το blog του και μου αρέσουν πολύ όσα γράφει. Όποιος δεν τον έχει επισκεφθεί, ας το κάνει. Προτείνω. Με άλλο ύφος φυσικά, από το δικό μου ημερολόγιο-χωρίς-χαρτί αλλά με ωραία σκέψη.

@Νούλο: Ο γκρινιάρης Καλαμπακιώτης είναι δημόσιος υπάλληλος και δεν έχει τι να κάνει όλη μέρα από το να γράφει comments σε blogs. Τον έχεις γνωρίσει αλλά δεν ξέρω αν τον θυμάσαι. Εδώ σε προηγούμενο blog έλεγε ότι βρίζαμε τον Ανρί πέρισυ επειδή δεν ήρθε στη Μπάρτσα (ή επειδή έπαιζε κόντρα μας στον τελικό), μπερδεύοντας την ποδοσφαιρική μας παιδεία με αυτή του καφενείου που συχνάζει και παίζει τάβλι (πόσο κακός μπορώ να γίνω αν θέλω). Και μετά έλεγε κάτι για κάτι μεταγραφές του Ολυμπιακού, με τον Γούναρη (αν θυμάμαι καλά - βαριέμαι να κοιτάξω τώρα). Αφού όσοι με βλέπουν εδώ με ρωτάνε: "Ποιος είναι αυτός που γράφει όλες τις βλακείες;" αλλά δεν του το έχω πει για να μη στενοχωρηθεί (πολύ κακός - χιχιχι).

@Ανώνυμους: Δεν έχω καταλάβει ρε παιδιά τι παίζει με το θέμα με την λογοκρισία. Θέλετε να μου πείτε λίγο; Λογόκρινα εγώ κάποιον; Αν το έκανα, δεν το θυμάμαι (μάλλον γιατί έγραφε βλακείες που δεν έδωσα σημασία - δεν υπήρχε πρόθεση).

Λοιπόν, κλείνω και για σήμερα ευχόμενοες καλό κουράγιο σε όλα τα παιδιά που δουλεύουν και χάνουν το καλοκαίρι τους στο απαράδεκτο Εδιμβούργο. Εγώ ετοιμάζομαι για τη Τετάρτη και ότι γίνει. Έχοντας την εντύπωση πως θα είναι το χειρότερο meeting με supervisor αλλά και η καλύτερη πτήση που έχω πάρει ποτέ για Ελλάδα.

Στα ακουστικά: UB40 Radio from pandora.com -> Για να μπαίνω στο πνεύμα.

Στη χώρα που πάω...

2007-06-24T13:35:00.000+01:00

*Αστυνομικοί βασανίζουν κρατούμενους και τους οδηγούν στη προσωπική και ψυχολογική εξαθλίωση.

*Άτομα που διαδηλώνουν κατά της αστυνομικής βίας κάνουν επεισόδια έξω από το αστυνομικό τμήμα Λευκού Πύργου στη Θεσσαλονίκη.

*Ο Κώστας, επειδή είναι κυβέρνηση, άρχισε τις παροχές και ο Γιώργος, επειδή δεν είναι, άρχισε να βρίζει. Ο πρώτος ιδιωτικοποιεί και ο δεύτερος δεν θέλει γιατί μετά δεν θα έχει τίποτα να ιδιωτικοποιήσει.

*Οι εφοριακοί στη Χαλκίδα χρηματίζονται, συλαμβάνονται και οδηγούνται στην ασφάλεια.

*Οι απόφοιτοι Λυκείου που είναι μέλη της ΔΑΚΕ πληρώνονται με 9000 ευρώ το μήνα.

*Οι γαύροι-βαζέλες-χανούμια-μπαοκτσήδες δε δίνουν καρφί για όλα τα παραπάνω αρκεί να κάνει μεταγραφές η ομάδα.

*Οι κομουνιστές έχουν γίνει επιχειρηματίες.

Και επίσης:

*Ήρθε στο φως η δημοκρατία και η φιλοσοφία.

*Έχει 42 βαθμούς και τις πιο όμορφες παραλίες του κόσμου.

*Έχει ανακαλυφθεί το "ντέρτι".

*Όλοι είναι ευτυχισμένοι στη δυστυχία τους.

Συμπέρασμα: Τι να πει κανείς; Μήπως κάποιος τα έχει κάνει λίγο μαντάρα; Ποιος όμως;

Στα ακουστικά: Franky Valli - Beggin'

Εκεί ψηλά...

2007-06-23T23:43:00.000+01:00

...στο 5ο όροφο, τα φώτα είναι ακόμα ανοιχτά (όπως πάντα). Δουλειά; Χμ, δεν θα το έλεγα κι έτσι. Δύσκολα τα πράγματα. Αφότου γυρίσω από την Ελλάδα προβλέπεται τρελό τρέξιμο (αϋπνίες με την Αννίτα Πάνια).

Καινούργιο πάρτυ πάλι χθες για τα γενέθλια της Μαρίνας. Χρόνια πολλά και επίσημα Μαρινάκι. Καταστροφή ολοκληρωτική. Και μάλιστα είχα πει την Τρίτη ότι όλη την εβδομάδα δεν θα πηγαίνω πουθενά και θα κάθομαι σπίτι και θα διαβάζω. Φευ.

Όσο για τους αγαπητούς φίλους της Ρεάλ που μου πετάνε και comments και μιλάνε και για λογοκρισία (οι τσάτσοι του Φράνκο), κάνατε το λάθος φέτος να πάρετε πρωτάθλημα. 14 χρόνια θα κάνετε να ξαναδείτε. Τώρα με Τι-τι ειδικά θα κλάψουν μανούλες.

Τετάρτη πετάω. Μια νύχτα στον τόπο των Βριλ και μετά καινούργιο αεροπλάνο για Καβάλα.

Στα ακουστικά:

Locomondo - Πίνω μπάφους και παίζω Pro.
Cesaria Evora Radio - Από pandora.com.

Υ.Γ. Σκέφτομαι ότι η ζωή αυτού του blog φτάνει σιγά σιγά στο τέλος της.

Σημάδια συγκέντρωσης...

2007-06-19T23:25:00.000+01:00

... και η Prolog αρχίζει να παίρνει σχήμα. Παρ' όλα αυτά, αυστηρό και πειθαρχημένο ωράριο. Είμαι ακόμα πολύ μακριά.

Μετράμε τις μέρες για την Ελλάδα. Αλκοόλ και ήλιος και θάλασσα...

Στα ακουστικά:

Katie Melua - Nine Million Bicycles.
Maria McKee - If Love is a Red Dress.

Lounge καταστάσεις...

2007-06-17T21:57:00.000+01:00

Είπαμε κι εμείς να κάνουμε μια μικρή συγκέντρωση για τα γενέθλια του Μάριου (καινούργιος συγκάτοικος, αν δεν το έχω αναφέρει). Συγκατοικίδιο Χρόνια Πολλά επί τη ευκαιρία. Το σχέδιο ήταν καθορισμένο: θα πίναμε ένα ποτάκι χαλαρά εδώ στο σπίτι, σε lounge κατάσταση, και μετά θα πηγαίναμε George St. για να βγούμε εκεί. Αμ δε. Η πραγματικότητα ήταν πολύ διαφορετική και αυτό που τελικά έγινε ήταν να έχω το 4ο μου πάρτυ για αυτό το χρόνο στο Εδιμβούργο. Και μάλιστα πολύ καλό.

Αν και το σπίτι είναι πολύ πιο μικρό από το προηγούμενο, αυτό δεν μας εμπόδισε να χορέψουμε και να διασκεδάσουμε μέχρι το πρωί. Και το άλλο καλό ήταν πως δεν είχαμε και άγνωστους στο πάρτυ (όπως τους τόσους και τόσους που έρχονταν στα προηγούμενα) γιατί απλώς καλέσαμε μόνο τους πολύ γνωστούς. (Οι πολλοί γνωστοί τελικά ήταν καμιά 30αριά αλλά ας μην το κάνουμε θέμα).

Το σπίτι σε πολύ καλύτερη κατάσταση από ότι είχα συνηθίσει εγώ από τις προηγούμενες φορές. Πριν από λίγο τελειώσαμε και το μπάνιο και όλα μπαίνουν σε μια τάξη.

Και τώρα; Τώρα βαδίζουμε με τις τρεις μελανιές και τη μία πτυχιακή εργασία.

Δύο κόσμοι.

2007-06-13T19:33:00.000+01:00

Ο πρώτος κόσμος:

Οι διακοπές με τον Μιχάλη και τη Λένα στο Εδιμβούργο. Περάσαμε πολύ καλά και είχαμε και λίγη ευκαιρία να ξεσκάσουμε. Πήγα επιτέλους στο κάστρο, πήγαμε και στη Γλασκώβη, σε μπάρμπεκιου, σε ξενάγηση τρόμου. Ελπίζω και τα παιδιά να πέρασαν καλά στο κρύο και χειμωνιάτικο Εδιμβούργο. Ενδεικτικές φώτο:

Με τη Λένα έξω από το κάστρο.

Καλά, 1 ώρα προσπαθούσαμε να πείσουμε τη Λένα να πλησιάσει τον τύπο για να βγάλουμε φωτογραφία.

Σκωτσέζικη κουλτούρα.

Οι τρεις μας στο Bobby's Bar.

Στο σπίτι του Αραβάνη με ναργιλέ.

Ελένη, Μαρίνα, εγώ, Λένα, Δημήτρης και Μαrcela.

Αραχτοί στο παγκάκι.

Κατα τα άλλα, αύριο παίζουνε οι Orkestra Del Sol και πάλι (συγκρότημα με ήχους από τα Βαλκάνια) οπότε θα γίνει χαμός. Αρκεί να μου φύγει ο πονοκέφαλος που έχω τώρα δα αυτή τη στιγμή.

Ο δεύτερος κόσμος:

Μιλάω χθες με τον Wissam. Σας δίνω την συζήτηση:

Wissam says (18:21):
I am bored.

Lupus says (19:14):
Hey mate.

Wissam says (19:15):
hi

Lupus says (19:15):
Do you have any news from the Board of Examiners?

Wissam says (19:15):
no not yet.

Wissam says (19:15):
trying to call my friends now.

Wissam says (19:15):
there has been a big explosion in beirut.

Wissam says (19:15):
and can't reach my friends.

Lupus says (19:15):
Oh I'm sorry.

Lupus says (19:15):
I hope everyone is ok.

Wissam says (19:16):
my family is.

Wissam says (19:16):
one of my friend was there when the bomb went off.

Wissam says (19:16):
he is all shaken but physically ok.

Wissam says (19:16):
human parts fell on him and he is really not feeling ok.

Lupus says (19:16):
Mate, I don't know what to say.

Wissam says (19:18):
there is nothing to say.

Wissam says (19:18):
its getting worse and worse.

Wissam says (19:18):
if we know who are we fighting, we would all be fighting against.

Wissam says (19:18):
but they are some cowards who put bombs in cafes and beaches

Lupus says (19:19):
Where do they belong?

Wissam says (19:20):
we don't know who is doing all that shit.

Lupus says (19:20):
Is that possible?

Lupus says (19:20):
Doesn't anyone take the responsibility?

Wissam says (19:20):
the country is divided heavily.

Wissam says (19:20):
most things in Leb are more or less stalling.

Wissam says (19:20):
so investigations are fucked

Wissam says (19:26):
I need to get food.

Wissam says (19:26):
bb in 1 hour.

Ελεύθερη πτώση.

2007-06-11T13:35:00.000+01:00

Στα ψηλά και πάλι (5ος όροφος) μετά από μία εβδομάδα διακοπών με τη Λένα και τον Μιχάλη. Ωραία ήταν αλλά τώρα θέλει πίεση γερή. Ήδη ακύρωσα το σημερινό μου ραντεβού με τον supervisor γιατί δεν προλάβαινα με τίποτα.

Η προσαρμογή στο νέο σπίτι γρήγορη. Αν δεν είχαμε και το πρόβλημα με το ντουζ όλα θα ήταν άψογα. Έλα μωρέ. 3 μήνες είναι.

Ο καιρός στο Εδιμβούργο, όπως πάντα όταν αρχίζουμε το διάβασμα, είναι ηλιόλουστος (γαμώ το μπελά μου γαμώ). Άντε λίγο ακόμα ρεεεε...

Υ.Γ. Νούλο είσαι μεγάλος πούστης. Βρες με για να σου τα ψάλω...

Γεμίζοντας τις βαλίτσες...

2007-06-04T14:12:00.001+01:00

...σκεφτόμουνα τους τελευταίους 9 μήνες που έχουν περάσει σαν το νερό. Βγάζω τα πόστερ απο τον τοίχο, ξεκρεμάω τα εισητήρια που έχω κρατήσει πάνω στο φελιζόλ και ετοιμάζομαι για ένα άλλο σπίτι.

Δεν ξέρω γιατί αλλά δένομαι ιδιαίτερα με τα σπίτια που έχω μείνει. Στη Θεσσαλονίκη φυσικά ήταν 4,5 χρόνια. Εδώ είναι μόνο 9 μήνες αλλά με ένταση και καινούργιες εμπειρίες. Άσε που το σπίτι συνήθως σου θυμίζει και τους ανθρώπους που ζήσαν σε αυτό ή περάσαν από εκεί για λίγο.

(Παύση: εντελώς συμπτωματικά, την πρώτη μέρα που μπήκα στο σπίτι είχα δει μια γιαγιούλα να περνάει από το απέναντι πεζοδρόμιο. Σήμερα ξαναπέρασε. Τώρα δα, πριν από λίγο. Μετά από 9 μήνες. Χμ.)

Μαζεύεις λοιπόν όλες σου τις αναμνήσεις και τις φωτογραφίες και ξεκινάς για αλλού (αυτό το φεύγω-έρχομαι με έχει κουράσει λίγο). Αντίο λοιπόν στο Μπατού, στη Ρομπέρτα, στον Μπάμπη και στο διαμέρισμα που πρωτομπήκα στα μέσα Σεπτέμβρη στο δεύτερο όροφο της 70 Arden St. Χμ, πολύ μελοδραματικός; Ε αφού έτσι νοιώθω, τι να γράψω;

Τσίου...

Ιστορίες από τη Κούβα.

2007-06-02T13:32:00.000+01:00

Ξημέρωσε το Σάββατο πρωί μετά τη χθεσινή έξοδο στο Dragon-Fly και στο Citrus με βραδιά 80's. Ήδη έχω χάσει αρκετό χρόνο σήμερα από το διάβασμα οπότε πάω να λιώσω στον πύργο για μια ακόμη μέρα μέχρι το απόγευμα που παίζει η εθνική και θα πάμε να τη δούμε στου Δερμιτζάκη.

Περιμένω τις ιστορίες της Λώρας από τη Κούβα και όλα όσα έχει να μας διηγηθεί από το νησί του Φιντέλ. Α ρε Μιχάλη, το λέγαμε να πάμε στη Κούβα αλλά μου ήθελες δάνειο ρε μαλάκα. Τώρα που θα πεθάνει ο Φιντέλ; Αν και όλοι λένε ότι δεν θα είναι το ίδιο, εγώ δεν το πιστεύω. Τεσπα, θα πάω Καλαμπάκι για διακοπές φέτος οπότε όλα αλλάζουν...

Και για να κλείσω με μία ατάκα Νίκου: "Εγώ της λέω Γιάννη: Bad Nikos, Bad Nikos..."

Μετακόμιση.

2007-05-30T23:54:00.000+01:00

Έχετε δίκιο, ξέχασα να το αναφέρω. Μετακομίζω από το σπίτι που έμενα γιατί και οι τρεις συγκάτοικοί μου φεύγουνε. Γυρνάνε στη χώρα τους. Έτσι, αντί να ψάξω για τρεις καινούργιους, αποφάσισα να αλλάξω εγώ στέγη (γιατί ποτέ δεν ξέρεις τι μαργαριτάρια θα σου τύχουν - και είναι και κόπος). Έτσι, αφού μου είπε ο Μάριος ότι φεύγει ο συγκάτοικός του για το καλοκαίρι, αποφάσισα να πάω να μείνω στην West Port, προέκταση της Grassmarket, του δρόμου όπου κρεμούσαν τις μάγισες. Δευτέρα αλλάζω στέγη.

Όσο για χθες, πήγαμε στο St. Αndrews με την Μαρίνα και τη Μαρία. Το St. Andrews είναι μία πόλη 20,000 κατοίκων στα βόρεια του Εδιμβούργου και είναι γνωστό για τον καθεδρικό του ναό καθώς και για τα λείψανα του Αγίου Ανδρέα που μεταφέρθηκαν εκεί από ένα μοναχό από τη Κωνσταντινούπολη, λίγο πριν από το 1000 μ.Χ. (αν θυμάμαι καλά).

Αν ο υπέροχος καιρός της Σκωτίας δεν μας έκανε τη χάρη να βρέχει όλη την ώρα (γίναμε παπιά), ίσως η εξόρμησή μας να ήταν πολύ καλύτερη. Παρ' όλα αυτά, αργά το απόγευμα βγήκε ο ήλιος και τότε ανακαλύψαμε τη καλύτερη παραλία της Σκωτίας που εκτείνεται στα βόρεια της πόλης και δίπλα σε ένα από τα πιο διάσημα γήπεδα γκολφ που υπάρχουν (η πόλη είναι επίσης διάσημη για αυτό το λόγο). Μη φανταστείτε όμως καμία σοβαρή παραλία, με ξαπλώστρες και beach bar. Καμία σχέση. Παρ' όλα αυτά, μας έδωσε κάτι από αυτό που χρειαζόμασταν. Οι φώτο για το αρχείο:

Με τις κοπέλες στο κάστρο (ότι έχει απομείνει από αυτό) της πόλης.

Ποιος Κολόμβος; Η Μαρίνα ανακάλυψε την Αμερική...

Το St. Andrews από το πύργο που είναι δίπλα στο καθεδρικό ναό.

Και αυτός είναι ο λόγος που σήμερα είμαι άρρωστος.

Η ανατολική πλευρά από ότι έχει μείνει από τον περίφημο καθεδρικό ναό.

Η δυτική πλευρά - είδοδος.

Μια φωτογραφία που δεν ξέρω γιατί την τραβήξαμε γιατί δεν ξέρω τι είναι αυτό που είναι από πίσω μας (και μετά έπρεπε να σβήσουμε τους τάφους μου που είχα πάρει εγώ τόσες ωραίες φώτο).

Η θέα από το κάστρο της πόλης (προς τα κάτω - και σβήναμε τους τάφους μου).

Με τη Μαρία στο διάσημο γήπεδο γκολφ της πόλης.

Μια από τις καλύτερες φωτογραφίες (κι εδώ φαίνεται το αποτέλεσμα του assistant director).

Σαν Ροκ συγκρότημα.

2007-05-29T14:09:00.000+01:00

Το πρόβλημα επελύθη. Είμαστε στον αέρα όπως παλιά.

Στο Εδιμβούργο βρέχει και όλοι στο MSN από την Ελλάδα έχουν βάλει τους ήλιους και τις παραλίες στα προσωπικά τους μηνύματα. Όχι ρε παιδιά. Μη μας το κάνετε αυτό σε εμάς τους Σκωτσέζους.

Σήμερα βγαίνουν τα αποτελέσματα για το μάστερ, ποιος δηλαδή έχει περάσει και ποιος όχι. Αν και δεν υπάρχει άγχος (από τη πλευρά μου), πολλοί περιμένουν με αγωνία (αδίκως κατά τη γνώμη μου) να δουν τι θα γίνει. Θα ενημερώσω το κοινό για το σφαγή αργότερα το βραδάκι.

Πρέπει να ετοιμάζομαι και για τη μετακόμιση...

Συμβαίνει και στις καλύτερες οικογένειες.

2007-05-28T20:15:00.000+01:00

Εχθές το βράδυ ανακάλυψα ότι έχω ένα Trojan στο laptop και γι' αυτό έχει διαλυθεί ο κόσμος τις τελευταίες μέρες με τις επιδόσεις του (όχι επειδή το έχω 4 χρόνια). Αυτό όμως δεν είναι το πρόβλημα. Το laptop το έκανα ένα format και όλα μέλι γάλα. Το πρόβλημα είναι ότι το σκουλικάκι αυτό έχει χτυπήσει και στον εξωτερικό σκληρό μου (WD 320 GB) όπου, όπως καταλαβαίνει κανείς, δεν είναι εύκολο να γίνει το format χωρίς να χαθούν τα δεδομένα.

Ακόμη και αν είχε DVD writer (που δεν έχω), θα μου έπαιρνε μερικές μέρες για να κάνω backup ότι έχω. Έτσι λοιπόν, έχουμε πάρει σβάρνα όλα τα forum (που ο θεός να μου κόβει MB και να τους δίνει bandwidth) για να βρούμε λύση. Παρ' όλα αυτά, δεν είναι τόσο εύκολο. Antivirus, registry cleaners και Windows Power Tools έχουν επιστρατευθεί στη μάχη εναντίον των Ελλήνων (και του Δούρειου Ίππου που έχουν βάλει στο μηχάνημά μου).

Το περίεργο είναι ότι είμαι (θέλω να πιστεύω) ένας από τους ανθρώπους που προσέχουν την ασφάλεια στον υπολογιστή τους. Εγκαθιστώ Firewall, παίρνω όλα τα updates, Antivirus, roll-on για τις μασχάλες, ψεκαστικό για τις μύγες. Τελικά το μόνο που κατάλαβα είναι ότι μπορεί να συμβεί και στις καλύτερες οικογένειες. Και όσο και να προσέχεις, δεν σου εξασφαλίζει τίποτα.

Συνέχεια στη μάχη λοιπόν, αλλαγή όλως των password σε όλα τα site και ο θεός βοηθός. Αν κανείς από την άλλη έχει 320 ελεύθερα GB για να μου παραχωρήσει για μερικές μέρες, ας μην διστάσει...

Υ.Γ. Καλή αρχή και στον φίλο τον Νούλο με το καινούργιο του blog. Μπορείτε να το βρείτε στα links. Ε, κοίτα λίγο πιο αριστερά. Εκεί που λέει "Links"... :P

Χαλάζι.

2007-05-26T19:02:00.000+01:00

Χθες έμαθα να μαγειρεύω κις από τον Μπατού. Καλά έχω γίνει τρομερός μάγειρας. Αν δεν μου κάτσει το μάστερ το βλέπω για εκπομπή μαγειρικής (καλά καλά, πλάκα κάνω). Ακόμα ένα γεύμα λοιπόν σπίτι μας χθες και μετά χορός και χαρτοπετσέτες. Η συνέχεια επιφύλασσε πάρτυ στην St. Andrews Square και αρκετό ακόμα αλκοόλ με αποτέλεσμα να γυρίσουμε σπίτια μας ζάντες πάλι.

Τουλάχιστον όμως εγώ δεν έχασα το αεροπλάνο για Ολλανδία όπως το έχασε ο Ματ, ο οποίος το έπαιζε προχθές και δυνατός χαρακτήρας και δεν ήθελε να έρθει στο πάρτυ (και παραλίγο να τον πιστέψω). Χθες το βράδυ όμως χόρευε πάνω στη καρέκλα (α ρε Λώρα και Δημήτρη τι χάνετε) και είχε εκείνο το γνωστό μεθυσμένο χαμόγελο ζωγραφισμένο. Κακή παρέα οι Έλληνες. :)

Ο καιρός μας έχει κάτι από χαλάζι σήμερα στο Εδιμβούργο για να μας φτιάξει τη διάθεση. Ααααχ. Και όσο σκέφτομαι ότι κάποιοι κάνουν μπάνια στην Ελλάδα (εκεί στους αμμόλοφους στη Καβάλα στα beach bar με μουσικούλα και κοκτέιλ).

Έρευνα του...

2007-05-25T14:33:00.000+01:00

...πανεπιστημίου Johns Hopkins απέδειξε ότι οι γυναίκες που έχουν κάνει στοματικό έρωτα σε περισσότερο από 5 συντρόφους στη διάρκεια της ζωής τους έχουν 250% περισσότερες πιθανότητες να πάθουν καρκίνο του φάρυγγα.

Δεν χρειάζεται να το αναλύσω. Προπαγάνδα της εκκλησίας και του Χριστόδουλου. Είναι πεντακάθαρο... :)

Ο καιρός στο Εδιμβούργο αίθριος με ηλιοφάνεια. H θερμοκρασία στους 13 βαθμούς Κελσίου και στα ακουστικά Σωκράτης Μάλαμας.

Έκλεισα εισητήριο για Ελλάδα. 27 Ιουνίου με 12 Ιουλίου θα λιώνω στις παραλίες - υπόσχομαι να πάθω ηλίαση...

Τελικά δεν είναι μακριά...

2007-05-23T16:00:00.000+01:00

Ο Wissam είναι στον Λίβανο και του παρήγγειλα να μου αγοράσει ένα παλαιστινιακό φουλάρι (για να λέω ότι το έχω από τον Λίβανο). Χθες με βρήκε στο MSN και κατάλαβα τελικά ότι ο πόλεμος δεν είναι τόσο μακριά...

Wissam-In Lebanon says:

Lupus says:

Hey mate.

Lupus says:

Where are you?

Wissam-In Lebanon says:

lebanon

Lupus says:

Are you in Lebanon?

Lupus says:

Oh god.

Lupus says:

How are you?

Wissam-In Lebanon says:

okay

Lupus says:

Everything ok? Are you getting drunk enough?

Wissam-In Lebanon says:

its war in here.

Wissam-In Lebanon says:

semi-war

Wissam-In Lebanon says:

started the same day I arrived

Lupus says:

Is it? I didn't check the news since lots of days before....

Lupus says:

Is it too dangerous in your area?

Wissam-In Lebanon says:

all leb is dangerous

Wissam-In Lebanon says:

bombs...

Wissam-In Lebanon says:

just wanted to tell you

Lupus says:

Oh mate.

Wissam-In Lebanon says:

I cannot bring you the scarf

Lupus says:

Don't worry mate.

Wissam-In Lebanon says:

because the war now is in the palestenian camps

Wissam-In Lebanon says:

so I cannot get in to get you one.

Lupus says:

Take care of your self and come back as soon as possible...

Lupus says:

Don't worry about the stupid scarf...

Wissam-In Lebanon says:

3rd of june I will be there

Lupus says:

Waiting for you for a crazy party...

Wissam-In Lebanon says:

hehe

Lupus says:

Have to go mate. See you later ok? Take care eh...

Wissam-In Lebanon says:

take care

Όλα καλά.

2007-05-20T19:15:00.000+01:00

Μπαίνουμε σε καινούργιους ρυθμούς. Πολύ ωραία πολύ ωραία. Οι φώτο από το πάρτυ είναι όλες στο Facebook. Όποιος δεν το έχει ανακαλύψει ακόμα, ήρθε η ώρα. Βαριέμαι λίγο να τις ανεβάσω και στο blog γιατί πρέπει να τις κάνω upload μία μία. Άντε και όποιος δεν θέλει να κάνει λογαριασμό στο Facebook, μπορεί να τις δει σε αυτό το link.

Αντ' αυτού βάζω μια γελοιογραφία από το έθνος που μου άρεσε πολύ:

Πάμε με φόρα λίγο τώρα για τη πτυχιακή...

Στα ακουστικά: Πυξ Λαξ.

Αυτό το κακό...

2007-05-19T16:21:00.000+01:00

...να μη θυμάμαι τίποτα από τη προηγούμενη νύχτα!!! Το τελευταίο πάρτυ έχει τελειώσει πλέον. Το σπίτι έχει έρθει στη φυσιολογική του κατάσταση και έχω λίγη δύναμη για να κάτσω μπροστά στο laptop και να γράψω ένα post.

Το πρόβλημά μου είναι τεράστιο τελικά. Δεν είναι που δεν θυμάμαι τίποτα αφότου έγινα κομμάτια. Είναι που δεν θυμάμαι τίποτα και από πιο πριν, όταν ήμουν καλά. Μεγάλο πρόβλημα...

Πάει κι αυτόοοο (ή αλλιώς: Exams Report #6)

2007-05-14T20:37:00.000+01:00

Πάει κι αυτό. Security ήταν και πέρασε. Τα θέματα μέτρια (ούτε δύσκολα ούτε εύκολα) αλλά εγώ δεν είχα προετοιματεί όπως θα ήθελα. Δεν πειράζει όμως, ότι έγινε έγινε. Άντε και καλό dissertation...

Επίσημη πρώτη και στο γυμναστήριο σήμερα. Να λιώσουμε τα κορμιά μας στο βωμό της παραλίας (χιχι). Ε, λίγη γυμναστική δεν κάνει κακό. Ειδικά μετά από έναν ολόκληρο χρόνο απραξίας, ίσως βοηθήσει να καθαρίσει λίγο και το μυαλό (τα χέρια μου πονάνε αλλά δεν το συζητάμε).

Επίσημη πρώτη και για τα πρώτα μου μπιφτέκια με πατάτες. Υπό την καθοδήγηση του Μπάμπη, δύο ταψιά με 10 μπιφτέκια και πατάτες στο φούρνο είναι τώρα έτοιμα στη κουζίνα για κατανάλωση. Άντε Μάριε και μπορεί τελικά το καλοκαίρι να μην είναι τόσο "καλοκαίρι της πείνας". (Μάλλον θα είναι ε;)

Επίσης, χθες έγινε κάτι άλλο πολύ σημαντικό που θα έπρεπε να αναφέρω μιας και το περίμενα αρκετό καιρό (1,5 χρόνο κοντά). Τα τελευταία 7 χρόνια παρακολουθώ μια σελίδα. Την www.23.com που βρήκα για πρώτη φορά το 2000 μετά από μια άσκοπη περιήγηση στο Ίντερνετ (και λίγο καθοδηγημένη καθώς το 23 είναι το αγαπημένο μου νούμερο). Την πρώτη φορά που μπήκα στην σελίδα υπήρχε μία εικόνα (κανένα link, καμία πληροφορία, κανέναν άλλο στοιχείο - μόνο μία εικόνα). Η εικόνα εκείνη ήταν μία πυραμίδα της οποίας οι πλευρές αθροίζονταν στον αριθμό 23 σε αριθμούς από λατινικούς και κανονικούς χαρακτήρες (οι δύο πλευρές της πυραμίδας ήταν ορατές).

Μου κίνησε τη περιέργια και άρχισα να τη παρακολουθώ. Από τότε, μία φορά την εβδομάδα έμπαινα στη σελίδα για να δω αν έχει αλλάξει κάτι. Μετά από 1,5 περίπου χρόνο από τη πρώτη φορά που είδα την σελίδα, η εικόνα άλλαξε και τη θέση της πήρε μία εικόνα από μία παρέλαση με ανθρώπους ντυμένους με πολύχρωμα ρούχα. Η φωτογραφία ήταν τραβηγμένη από μακριά και δεν μπορούσες να διακρίνεις κάποιο στοιχείο. Μετα από 1,5 χρόνο (περίπου) ξανά η φώτο άλλαξε. Αυτή τη φορά υπήρχε ένα ζευγάρι δάχτυλα που κρατούσε έναν ψηφιακό δείκτη με τον αριθμό 23 πάνω. Το μοτίβο το ίδιο, καμία πληροφορία πέρα από την εικόνα. Αυτή τη φώτο με τον ψηφιακό δείκτη την είχα κρατημένη αλλά την έχασα μετά από έναν format.

Πριν από 1,5 χρόνο περίπου αυτή η φώτο άλλαξε και τη θέση της πήρε η παρακάτω:

Και για να φτάσουμε στο σημαντικό γεγονός, η φώτο άλλαξε πάλι προχθές, και τώρα προβάλεται αυτό:

Μετά από λίγο googling και τη βοήθεια του φίλου μου του Ματ που είναι από την Ολλανδία, βρήκα ότι το εικονιζόμενο μαγαζί βρίσκεται σε μία πόλη στην Ολλανδία και ότι είναι απέναντι από έναν σιδηροδρομικό σταθμό. Και το μυστήριο... συνεχίζεται.... :)

Λίγες ώρες...

2007-05-13T00:55:00.000+01:00

...μας χωρίζουν από το τέλος. Τρομερή έλλειψη συγκέντρωσης. Καινούργια τραγούδια στα ακουστικά:

*Perry Blake - The Hunchback of San Francisco
*Bob Dylan - One more cup of coffee for the road
*Nick Cave - Into my arms
*Massive Attack - Unfinished Sympathy

01:00 Σαββάτο βράδυ. Πέφτω (για ύπνο - αν θέλετε).

Beltane Fire Festival photos

2007-05-10T14:31:00.000+01:00

Πριν μπαγιατέψει το νέο (μόνο 10 μέρες πέρασαν) ας βάλουμε τις photo από το Beltane Fire Festival. Ο teddy είναι ο καλλιτέχνης στις παρακάτω φώτο...

Eγώ, Λητώ, Χριστίνα, Μαρία, Μαρίνα και wissam...

Και ο παρθενώνας ξανά.

H θέα του Εδιμβούργου από το Carlton Hill.

Πριν από δύο χρόνια και πριν από ένα χρόνο...

2007-05-09T15:20:00.000+01:00

Σήμερα έλαβα ένα πολύ συγκινητικό mail από έναν φίλο από το στρατό. Μου θύμιζες ότι τέτοια μέρα ακριβώς πριν από δύο χρόνια παρουσιαστήκαμε στο ΚΕΠΒ στη Θήβα. Δεν θα ξεχάσω που έφτασα στις 06:00 το πρωί στη Θήβα μαζί με το πρώτο άτομο που γνώρισα στη θητεία μου, τον Νίκο το Τσιόγκα. Λίγες ώρες μετά πίναμε χυμό σε μία καφετέρια έξω από το κέντρο μαζί με 40 μεθυσμένους Ρώσσους (μας γύρισε το κεφάλι με το θέαμα - ούτε ένας Έλληνας - λέγαμε: "Που πάμε ρε μαλάκα;"). Λίγες ώρες μετά ανεβαίναμε τη ανηφόρα που οδηγούσε στη 5η Μοίρα και στην Α πυροβολαρχία. Η πρώτη νύχτα. Χμ.

Ένα χρόνο μετά, στο Βόλο, τέσσερα άτομα παίρναμε το απολυτήριο από τον Σχη. Ένας ολόκληρος χρόνος γεμάτος με αναμνήσεις που δεν πιστεύω ότι θα ξεχάσουμε ποτέ. Χεραιτίσματα σε όλα τα παιδιά κάτω στην Ελλάδα και όπου και αν βρίσκονται. Να είναι καλά και εύχομαι του χρόνου τέτοια μέρα να μπορέσω να τους μαζέψω να πιούμε μια ρετσινούλα.

Όσον αφορά το τώρα, μετά από έναν 12ωρο ύπνο, σκέφτομαι να αρχίσω να οργανώνομαι χαλαρά για το επόμενο μάθημα που είναι τη Δευτέρα. Computer Security και Julian Brandfield... Χμμμ...

Υ.Γ. Και σήμερα παρουσιάζεται και η 299 ΕΣΟ. Μύρισε ψαρίλα λίγο, ακόμα κι εδώ στο Εδιμβούργο.

Y.Γ. 2 Πολλά χρόνια πολλά στον αδερφό μου που κλείνει σήμερα τα 22 του χρόνια. Μείνει εκεί που είσαι μικρέ. Μην ανεβαίνεις άλλο. Φιλιά πολλά.

Exams Report #5

2007-05-08T08:54:00.000+01:00

Με το μάτι να κλείνει από την αυπνία αλλά με την ηρεμία του αναπόφευκτου έκατσα και στο θρανείο του Adam Hall. Advanced Databases από το ελληνικό λόμπι που έχει προτιμήσει Βίγλα για το δέυτερο εξάμηνο. Τα θέματα θα μπορούσα να τα πω..."ξεχωριστά" καθώς χαρακτηρίζονταν ιδιαίτερα από την ανάγκη συνδιαστικής σκέψης. Με λίγο λόγια, αν είχες μάθει κάτι παπαγαλία, θα έγραφες 0. Χρειαζόταν να έχεις βαθιά κατανόηση των θεμάτων.

Ελπίζω ότι γράψαμε καλά (με μία συγκρατιμένη αίσθηση αισιοδοξίας). Θα δείξει η νεκροψία, ή μάλλον... η αναφορά λόχου (να μη ξεχνιόμαστε).

Ακολουθεί post με τις φώτο από το Beltane Fire Festival που πήρα από το Θοδωρή.

Τώρα πρέπει να κοιμηθώ γιατί δεν αντέχω άλλο.

Batou for ever...

2007-05-08T01:44:00.001+01:00

Exams Report #4

2007-05-07T16:34:00.000+01:00

Πολύ πολύ καλά. Parallel Architectures, Marchelo Cintra και τα μυαλά στα κάγκελα. Τόσο βρίσιμο που έφαγε αυτός ο τύπος όλη τη χρονιά, το ξεπλήρωσε με τις εξετάσεις. Ωραία και βατά θέματα και το πρώτο μάθημα από το οποίο έφυγα πριν τελειώσει το δίωρο.

Το πρωί όμως ήμουν στη βιβλιοθήκη και προσπαθούσα να διαβάσω. Πρακτικά αδύνατο. Όπως είπαμε και με το Χοσέ, χρειαζόμαστε περισσότερη μνήμη, μεγαλύτερο σκληρό και ένα format για να φτιάξουμε το κεφάλι. Τώρα πρέπει να πάω στπίτι για να διαβάσω. Χε. Δεν υπάρχει περίπτωση. Δεν λειτουργεί λέμε ρεεεε!

Δίνω λοιπόν ξανά αύριο το πρωί το ADBS (καλός πολίτης, επί τη ευκαιρία). Άντε να φεύγει και αυτό για να μείνει μόνο το CS στο τέλος. Και μετά...πάρτυυυυυ!!!!

Υ.Γ. Ο καιρός τα έχει παίξει στο Εδιμβούργο. Κάθε λίγο και λιγάκι ξεκινάει μια δεκάλεπτη βροχή. Έτσι μόνο και μόνο για να σου λερώσει το παντελόνι...

Στα ακουστικά: Goran Bregovic.

Ξύπνημα...

2007-05-05T13:24:00.000+01:00

Για ξυπνητήρι χρησιμοποιώ κάθε μέρα το κινητό μου. Σου δίνει τις επιλογές να το βάλεις να χτυπήσει μέχρι και με 5 ήχους και σε 5 διαφορετικές ώρες. Αφού λοιπόν ρυθμίσω τα λεπτά τότε το ξυπνητήρι χτυπάει κάθε μέρα με τους εξής ήχους (σε σειρά και με 10 λεπτά διαφορά ο ένας από τον άλλον):

1. Όχι άλλο κάρβουν από Νίκο Κούρκουλο (ότι πιο βασανιστηκό).

2. Η εισαγωγή από το "Σιγά μη κλάψω" του Γιάννη Αγγελάκα με τους Επισκέπτες (και λέω η εισαγωγή γιατί δεν σου επιτρέπει να παίξεις όλο το κομμάτι από το ξυπνητήρι).

3. Ένα κομμάτι που μου είχε δώσει ο Θανάσης ο Νούλας και δεν ξέρω πως το λένε - ψιλο μπιτάκι.

4. Η εισαγωγή από το "Έρημα Κορμιά" του Θανάση Παπακωνσταντίνου αλλά όχι με τη Μελίνα Κανά, μία άλλη τραγουδάει από ένα live.

5. Η Ανδρομέδα του Θανάση Παπακωνσταντίνου (εισαγωγή). Καλά δεν μπορούσε να λείπει...

Έτσι, κάθε πρωί ξυπνάω με τους παραπάνω ήχους, με την ίδια (ή μερικές φορές διαφορετική) σειρά. Το χειρότερο είναι ο Κούρκουλος πάντως γιατί το ξυπνητήρι επαναλαμβάνει το "Όχι άλλο κάρβουνο" για μερικά λεπτά.

Che fece... il gran rifiuto

2007-05-04T11:41:00.000+01:00

Σε μερικούς ανθρώπους έρχεται μια μέρα
που πρέπει το μεγάλο Ναι ή το μεγάλο το Όχι
να πούνε. Φανερώνεται αμέσως όποιος το ’χει
έτοιμο μέσα του το Ναι, και λέγοντας το πέρα

πηγαίνει στην τιμή και στην πεποίθησί του.
Ο αρνηθείς δεν μετανοιώνει. Αν ρωτιούνταν πάλι,
όχι θα ξαναέλεγε. Κι όμως τον καταβάλλει
εκείνο τ’ όχι – το σωστό – εις όλην την ζωή του.

Καβάφης

*Καλή διαδρομή στο καινούργιο μονοπάτι φίλε Γ. Θα μου τα πεις κι από κοντά τον Ιούνιο.

Ας γυρίσουμε κι εμείς να τελειώσουμε αυτό που αρχίσαμε τον Σεπτέμβρη...

Φοιτητική μέρα...

2007-05-01T23:02:00.000+01:00

Απίθανο το Belane Fire Festival. Θύμιζε πολύ το φετσιβάλ στο Halloween που είχε γίνει στη Princess. Πάρα πολύς κόσμος και πάρα πολοί χορευτές/φεστιβαλιστές. Πιο πολλές φώτο σύντομα (μόλις μου στείλει ο Θοδωρής ότι έχει γιατί με το κινητό δεν γινότανε). Οι παρακάτω είναι μόνο μερικές αξιόλογες από το κινητό:

Μία από τις ομάδες που πετύχαμε στο δρόμο για το Carlton Hill.

Προετοιμασία πριν την έναρξη.

Το φεγγάρι και η "Ακρόπολη" του Εδιμβούργου.

Αρκετοί χορευτές ήταν γυμνοί και η μουσική περιλάμβανε τύμπανα - και μόνο τύμπανα. Πολλά χρώματα στις ομάδες και πολλά στοιχεία από μεσαιωνικές εποχές. Η δε θέα του Εδιμβούργου από το Carlton Hill καθώς και το φεγγάρι με την ακρόπολη... απίστευτα.

Στο τέλος του Φεστιβάλ (στο οποίο δεν κάτσαμε γιατί μετά από ένα σημείο κουραστήκαμε και φύγαμε), οι κόκκινοι χορευτές (εθελοντές - γυναίκες και άντρες) σκορπίστηκαν μέσα στο πλήθος και όλοι λέγανε Happy Beltane Day! και φιλιόντουσαν με το κοινό (όταν λέω φιλιόντουσαν εννοώ φιλιόντουσαν). Οι πιο πολλοί χορευτές πέρασαν τη νύχτα πάνω στο λόφο και στην εξοχή.

Ωραία εμπειρία. Αν το ήξερα πιο νωρίς θα προσπαθούσα να γίνω και γω εθελοντής στο Beltane Fire Society και να πάρω μέρος στη τελετουργικό. Ποτέ δεν ξέρεις...

Όσον αφορά για τη σημερινή μου μέρα:

Α! Μου θύμισε Θεσσαλονίκη. Ξύπνησα κατά τις 13:00, πήγα για καφέ κατά τις 15:00 στα γρασίδια (!!!) στη Princess St. δίπλα στο μουσείο. Μετά για δεύτερο καφέ και Jenga στο Forest Cafe (όπου πετύχαμε πολλούς χορευτές από τη χθεσινή βραδιά που μόλις είχανε κατεβεί από το λόφο). Μετά σπίτι με Λητώ, Μάριο και Wissam για φαγητό και ούζο (!!!).

Άγχος; Ποιο άγχος; Σιγά! Λες και είμαστε σε περίοδος εξετάσεων...

Τι έμαθα σήμερα; Ότι στη Σ. Αραβία οι γυναίκες δεν παίρνουν ταυτότητα ποτέ στη ζωή τους. Όταν γενιούνται το όνομά τους συμπεριλαμβάνεται στη ταυτότητα του πατέρα τους και όταν παντρεύονται μεταφέρεται από τη ταυτότητα του πατέρα τους σε αυτή του συζήγου τους.

Επίσης, στη Σ. Αραβία στα εμπορικά κέντρα υπάρχουν συγκεκριμένες ώρες που είναι μόνο για άντρες και συγκεκριμένες ώρες που είναι για... οικογένειες (όχι γυναίκες - μη το παρακάνουμε). Ο άντρας πέρνει τις γυναίκες του και πάει στο εμπορικό κέντρο να ψωνίσουνε. Ωραία περνάνε οι γυναίκες στη Σ. Αραβία (σημείωση: πρέπει να είναι καλυμένο όλο τους το σώμα συνεχώς).

Y.Γ. Καλό μήνα.

Exams Report #3

2007-04-30T13:06:00.000+01:00

Πάει και αυτό. Computer Networking από Έλληνα καθηγητή, τον κύριο Ευθυμίου. Αρκετά δύσκολα τα θέματα και κάλυπταν όλο το εύρος της τεράστιας ύλης. Πιστεύω ότι είμαι στο 50% +- 5% και με rescaling ανεβαίνω παραπάνω καθώς πολλοί δεν γράψανε καλά.

Μένουνε άλλα τρία αλλά σε 8 μέρες από τώρα θα είμαι καλά (την άλλη Τρίτη). Από τη τσατίλα μου χθες που δεν προχωρούσε το διάβασμα αποφάσισα να πάω σήμερα στο Beltane Fire Festival. Αν και η Χριστίνα μου είχε στείλει mail πριν πολύ καιρό, είχα πει να μην πάω γιατί είναι μέσα στις εξετάσεις. Βρήκα όμως χθες τον Τσάβι (ή Ξαβιέ αν προτιμάτε) που πουλούσε ένα περίσσιο εισητήριο και λέω "Βρε δε πάει να γαμηθεί. Πότε θα ξαναπάω;".

Τι είναι το Beltane Fire Festival? Κρατάει τις ρίζες του στις Γαελικές παραδόσεις (Gaelic) και κατά τη διάρκεια του Φεστιβάλ (που λαμβάνει χώρα κάθε 30 Απριλίου γύρω από την ακρόπολη του Carlton Hill) αναπαριστάται ένα τελετουργικό δράμα που αρχικά είχε ως σκοπό να καλωσορίσει το καλοκαίρι. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να δείτε στο link του wikipedia. Φώτο από αύριο...

Πάω για ύπνο...

1 ώρα πριν τις εξετάσεις.

2007-04-30T08:27:00.000+01:00

Τα παρατάω. Δεν λειτουργεί τίποτα. Έχουν κλείσει οι πόρτες εισόδου γνώσης προς τον εγκέφαλο. Πρώτη φορά το αισθάνομαι αυτό το πράγμα σε ολόκληρη τη ζωή μου και είναι μία σοβαρή ένδειξη ότι έχω καεί. Η πρώτη εκτίμηση για το CN είναι ότι με ένα 50% θα είμαι ευχαριστημένος...

Ζώντας στο Εδιμβούργο τον Απρίλιο του 2007.

2007-04-29T00:23:00.000+01:00

Δεν μπορεί κανείς να εκτιμήσει πόσο όμορφη πόλη είναι το Εδιμβούργο αν δεν ζήσει την άνοιξη σε αυτό. Όλοι οι προηγούμενοι μήνες δεν είχαν να προσφέρουν κάτι το ιδιαίτερο και ο χειμώνας (αν και δεν ήταν όσο βαρύς τον περίμενα) ήταν σαν όλους τους χειμώνες.

Τώρα όμως όλα έχουν αλλάξει και η πόλη μας σφίζει από ζωή και ανθρώπους. Κάθε μέρα για να πάω στο πανεπιστήμιο περνάω από τα Meadows, το πάρκο που βρίσκεται 500 μέτρα από το σπίτι μου. Το πάρκο αυτό έχει έκταση 55 στρέματα, είναι αφύλακτο τα βράδια και αποτελείται απο σιστοιχίες δέντρων και μεγάλες εκτάσεις από γρασίδι και γκαζόν (αν και δεν έχω καταλάβει ακόμα τη διαφορά τους - και στα δύο έχω αλεργία η οποία φαίνεται να έχει εξαφανιστεί εδώ στο Εδιμβούργο).

Όσο ο ήλιος είναι ψηλά και μέχρι να πέσει, το πάρκο είναι γεμάτο ανθρώπους που παίζουν ποδόσφαιρο, γκολφ, κάνουν ποδηλασία, διαβάζουν (!!! - από το Informatics θα είναι) ξαπλώνουν στο γρασίδι και άλλα διάφορα.

Θα αποφύγω τις συγκρίσεις με Ελλάδα για να μη χαλάσω την εικόνα. Για όσους ενδιαφέρονται θα δώσω το link από το wikipedia και τις φώτο που έβγαλα τις τελευταίες μέρες...

Υ.Γ. Μπορεί κάποιος να μου πει πως λέγεται το παραπάνω δέντρο; Δεν είναι αμυγδαλιά ε;

Υ.Γ. 2 Σήμερα έγινε σεισμός στην Αγγλία κοντά στο Κεντ. 4,3 ολόκληρα ρίχτερ! Καμινάδες έπεσαν από τις στέγες και κτίρια υπέστησαν σοβαρές ζημιές. Από 4,3 ρίχτερ. Ε φυσικά, έτσι που τα χτίζουν όλα με τσιμεντόπλακες, πως να μη διαλυθεί το Κεντ μετά από τέτοιο σεισμό...

Format day...

2007-04-25T14:05:00.000+01:00

Και αυτή τη μέρα αποφάσισα να κάνω format το λαπιτόπι. Έχει αρχίσει να τα παίζει εντελώς. Άντε και ο θεός βοηθός...

Exams Report #2

2007-04-24T12:17:00.000+01:00

Έλα λίγο να ανεβαίνουμε... Καλά πήγε σήμερα λοιπόν. Κάτι έγινε. Το μάθημα περνιέται με τα χίλια και είμαι περίπου στο 60%+-10 με τάσεις ανόδου... Άντε να βγάλουμε τα σπασμένα από το LFD.

Πέφτω τώρα με τα μούτρα...στο κρεβάτι μου γιατί όλο το βράδυ δεν κοιμήθηκα...

Το επόμενο τη Δευτέρα με φόρα... Άντε 4 μείνανε...

H εμπειρία ζωής όμως σήμερα ήταν ότι έδινα στο McEwan Hall που είναι στη Bristo Square. Μπαίνω μέσα στην αίθουσα και κοιτάω ψηλά. Έμεινα άφωνος. Στις αρχές του αιώνα το χρησιμοποιούσανε για χορούς και δεξιώσεις μέχρι να χτίσουνε την καινούργια αίθουσα χορών του δήμου. Πραγματικά ανεπανάληπτη εμπειρία να γράφεις σε τέτοια αίθουσα... Φανταστείτε την παρακάτω εικόνα με τραπεζάκια για τους φοιτητές. Δίνω και άλλες φώτο τις αίθουσας.

Exams Report #1

2007-04-23T12:51:00.000+01:00

Πάει το LFD. Πάει πάει και δεν ξαναγυρνάει...

Τα πήγα μέτρια. Μπορούσα καλύτερα αν ήμουν λίγο πιο συγκεντρωμένος και είχα καλύτερη αίσθηση του χρόνου. Έκανα και δύο λάθη που μου έχουν γυρίσει το κεφάλι. Το πρώτο είναι ότι ξέχασα (ενώ τα ήξερα) να γράψω τα "ties" στο KNN μοντέλο. Διάβασα την ερώτηση και λέω "Ωραία, αυτή τη ξέρω ολόκληρη". Όταν όμως έφτασα στο τέλος τους πρώτου κομματιού, ξέχασα να γράψω το δεύτερο. Επίσης, ξέχασα να βάλω το 1/Ν στον υπολογισμό του variance στο 3ο θέμα.

Εντάξει μπορεί να φαίνονται ακαταλαβίστικα σε μερικούς αλλά τα γράφω για να θυμάμαι τις δικές μου βλακείες. Χρήσιμα συμπεράσματα πρώτου μαθήματος:

1) Έχω πρόβλημα με την ανάγνωση των ερωτήσεων (χρειάζεται να είμαι πιο προσεκτικός).
2) Πρέπει να έχεις καλύτερη αίσθηση του χρόνου.

Εκτίμηση; Γύρω στο 40 με +-10 πιθανότητα λάθους. Άντε για το επόμενο που είναι αύριο. Πέντε μείνανε...

Και ένα στιχάκι που βρήκα σήμερα από έναν φίλο που το είχε προσωπικό μήνυμα στο MSN: Αν η ομοφιλοφυλία ήταν φυσιολογική, ο θεός θα έφτιαχνε τον Αδάμ και τον Γιώργο...

Χαχαχαχα...

Κυριακή.

2007-04-23T01:36:00.000+01:00

Ξύπνησα το πρωί και έπεσα με τα μούτρα στο LFD. (Με το μπερδεύετε με το LSD). Φαγητό στο World's End στη Royal Mile και μετά πάλι πίσω για διάβασμα. Ο Σαρκοζί νίκησε στον πρώτο γύρο στη Γαλλία και η Μπαρτσελόνα έχασε 2-0 από τη Βγιαρεάλ στο "Μαδριγάλ".

Appleton για revise με μηδενική παραγωγικότητα. Επιστροφή σπίτι. Στα meadows μία σουρωμένη να κλαίει και να λέει "I'm not pretty". Σπίτι. Διαβάζω τις εισηδήσεις. Σε λίγο θα ξεκινήσω μία τελευταία επανάληψη.

Αύριο φεύγει το πρώτο. Καλή μας επιτυχία.

Αν! Λέω αν!

2007-04-19T15:00:00.000+01:00

Αν με βιάσει η Μίλα Γιόβοβιτς, δεν μπορώ να το υποστηρίξω στο δικαστήριο. Αυτή τη πολύ σοβαρή συζήτηση είχα χθες το βράδυ με τρεις έγκριτους νομικούς (οι δύο από την Ινδία και η μία από την Ελλάδα) στο Brass Monkey (τρομερή παμπ - την προτείνω ανεπιφύλακτα). Οι λόγοι που δεν μπορώ να το στηρίξω στο δικαστήριο; Πολλοί.

1)Η γυναίκα πολλές φορές μπορεί να επιδείξει σημάδια πάλλης από τον βιασμό. Εγώ αν παλέξω με τη Μίλα δεν έχει πιθανότητα να με κερδίσει. Οπότε για να φτάσουμε στο σημείο του βιασμού, πρέπει να με ακινητοποιήσει με κάποιο τρόπο (υπνωτικό, ναρκωτικά) παράλληλα δένοντάς με κάπου ώστε να μην υπάρχει περίπτωση διαφυγής μου. Τα σημάδια στο χέρι όμως δεν μπορούν να ληφθούν ως στοιχεία για τον βιασμό (μπορεί να μου άρεζε εμένα να με δένουν). Δεν είναι αρκετά ικανοποιητικό στοιχείο.

2)Από την άλλη, πες ότι δεν θέλεις ρε παιδί μου (γιατί για να σε βιάσουν πρέπει να μη θες...). Είμαι εκείνος ο τύπος που θέλει να μείνει πιστός στη γυναίκα του και στα παιδιά του και δεν τον ενδιαφέρει να πάει με κάποια άλλη γυναίκα (ακόμα και με τη Μίλα). Σε έχει δέσει η Μίλα τώρα και είναι μπροστά σου. (Δεν σε ποτίζει viagra γιατί τότε θα είχες στοιχεία - αν και πάλι ο δικαστής θα σου πει ότι το πήρες μόνος σου). Και αρχίζει και σου κουνιέται η Μίλα. Κλείνεις τα μάτια και προσεύχεσαι στον θεό (αν το συνηθίζεις). Με κλειστά τα μάτια δεν βλέπεις τίποτα οπότε μπορεί να γλυτώσεις. Έλα όμως που αυτή η εγκληματίας σε ακουμπάει. Λίγο στο...γόνατο να σε ακουμπήσει και να ξέρεις πως είναι μπροστά στου η Μίλα και ότι είναι γυμνή και ότι παίζει στα ηχεία το You can live your hat on του Τζο Κόκερ...υπάρχει περίπτωση να μην επιτύχει αυτή η αδίστακτη το στόχο της; Που όλοι ξέρουμε ποιος είναι (για να σε βιάσει πρέπε να υπάρχει συνουσία και για να υπάρχει συνουσία πρέπει...). Ούτε εκεί μπορείς να αντισταθείς. Ενώ από την άλλη αν ήταν μία γυναίκα στη θέση μου και κάποιος προσπαθούσε να τη βιάσει... θα μπορούσε να νιώσει την απέχθεια και την αηδία (οι γνώμες διίστανται στη περίπτωση που ο κάποιος είναι ο Μπρατ Πιτ αλλά σε αυτό θα φτάσω αργότερα).

3)Ο δικαστής δεν πρόκειται να σε πιστέψει με καμία. Φαντάσου τη Μίλα όρθια στο δικαστήριο με το φόρεμα και λίγο ανέμελο το μαλλί και λίγο πιο δίπλα ο άτυχος να περιγράφει τη πέρασε στα χέρια αυτού του "τέρατος". Πόσα ψυχολογικά προβλήματα του έχει αφήσει το περιστατικό μπλα μπλα μπλα...Με τη καμία δεν σε πιστεύει ρε...

4)Δεν θα σε πιστέψουν ούτε οι εφημερίδες που θα κάνουν πλάκα με τη πάρτη σου.

5)Δεν θα σε πιστέψουν οι φίλοι σου. Γενικά, δεν θα σε πιστεύει κανένας και οι κοινωνικές δομές θα σε πουν σίγουρα μαλάκα που πήγες και στο δικαστήριο.

6)Η γυναίκα σου θα σε χωρίσει είτε γιατί σε θεωρεί μαλάκα που πήγες στο δικαστήριο, είτε - πιο πιθανό από όλα - επειδή την απάτησες και πρέπει να έχει το κούτελο καθαρό (σε αγαπάει αλλά αυτό που έγινε δεν μπορεί να το αντέξει), είτε γιατί η όλη δημοσιότητα θα έχει "φθείρει" τον γάμο σας και μπλα μπλα μπλα. Θα λέει όμως στις φίλες της ότι τουλάχιστον την απάτησες με τη Μίλα και όχι με τη Μόνικα (Λεβίνσκυ) και μετά από χρόνια μπορεί και να περιφανεύεται που ένα μοντέλο μπήκε ανάμεσά σας στον τόσο εκπληκτικό γάμο σας...(μπλιαχ).

6)Θα χάσεις τη δίκη και όλοι θα σε θυμούνται σαν ένα αστείο και στο τέλος θα γίνεις αστικός μύθος γιατί αυτό που έκανες ήταν τόσο ηλίθιο που οι σκεπτόμενοι άνθρωποι μετά από μερικά χρόνια θα αναπολούν διστακτικοί για την ύπαρξη του γεγονότος (μόνο τα πρακτικά της δίκης θα υπάρχουν για να αποδείξουν την ύπαρξη σου - αλλά και τη βλακεία σου).

Εν ολίγοις:

Αν είσαι η Μίλα Γιόβοβιτς μπορείς να βιάσεις οποιονδήποτε με χαρακτηριστική ευκολία χωρίς ποινικές κυρώσεις.
Οι άντρες δεν είναι γουρούνια. Το νομοθετικό σύστημα φταίει. Χρειαζόμαστε προστασία από τον νομοθέτη.
Γενικεύοντας το θέμα αν είσαι προικισμένος από τη φύση στην εξωτερική σου εμφάνιση (ακόμα και αν δεν είσαι διάσημος όπως η Μίλα) είσαι πάνω από τον νόμο - ως ένα σημείο.
Ας μην τους βγάζουμε όλους τόσο εύκολα μαλάκες...
Και γαμώ τις παμπ το Brass Monkey...

Αυτά εν ολίγοις. Γυρνώ στο διάβασμά μου αλλά πριν το κάνω, σας δίνω και ένα βίντεο από χθες το βράδυ με τον Μέσι να θυμίζει Μαραντόνα. Τι παικταράς είναι αυτός θεέ μου!!! Θαυμάστε... Μπαρτσελόνα - Χετάφε 2-0:

Gol de Messi al Getafe 18/04/07
Uploaded by futbloguista

Αυτό το post θύμισε πολύ αντροπαρέα. Γυναίκες και μπάλα...

Η επιστροφή του Μπατού.

2007-04-18T12:57:00.000+01:00

Α! Σήμερα άλλαξα μέρος. Έχω έρθει στη βιβλιοθήκη. Πάρα πολύ όμορφα εδώ. Δεν έχει μόνο πληροφορικάριους τρελαμένους. Έχεις και άλλους τρελαμένους να διαβάζουν σαν χαζοί.

Χθες γύρισε και ο Μπατού και μας έλεγε τις ιστορίες του από τη Γαλλία. Πωπω. Με γέμισε τύψεις γιατί τον οδήγησα στο έγκλημα. Γιατί;

Οι Γάλλοι έχουν μία περηφάνια για το ότι γράφουν τη θρησκεία στα παλιά τους τα παπούτσια και για το ότι την έχουν διαχωρίσει από το κράτος και μπλα μπλα μπλα και ότι τα θρησκευτικά σύμβολα δεν έχουν καμία θέση στη δημόσια ζωή και μπλα μπλα μπλα...

Πριν από 2 μήνες όμως, έπεσα κατα λάθος σε μία είδηση στου ΒBC που μιλούσε για ένα άγαλμα του Πάπα που είχαν τοποθετήσει σε μια πόλη στη περιοχή της Βρετάνης (από εκεί είναι ο Μπατού). Πριν προλάβω να κοροϊδέψω τον Μπατού, μου είπε πως αυτή η πόλη ήταν η δική του. Δεν χρειάζεται να περιγράψω το τι έγινε. Επι δύο μήνες του την έλεγα για το άγαλμα του Πάπα και τον κορόϊδευα για την υποτιθέμενη θρησκευτικά ανεξάρτητη Γαλλία. Τον πείραζα συνεχώς...

Αποτέλεσμα; Χθες μας διηγήθηκε πως αυτός και 3 φίλοι του πήγαν μασκαρεμένοι στο άγαλμα και το γεμίσανε με μπογιές από πάνω ως κάτω. Την επόμενη μέρα, η μισή Γαλλία μιλούσε για τη βεβήλωση του αγάλματος και τα κανάλια κάνανε λόγο για τις εικόνες με τους δράστες που είχε η Γαλλική αστυνομία από την CCTV της περιοχής. "Περίμενα την αστυνομία να έρθει σπίτι μου", μου λέει ο Μπατού. "Ακόμα και τώρα που είμαι εδώ σκέφτομαι ότι μπορεί να πάνε στο σπίτι μου στη Γαλλία και να τα πούνε με τους δικούς μου...".

Μάθατε για το μακελειό στις ΗΠΑ; Ξέρετε τι υποστήριξαν οι New York Times; Ότι η όλη κατάσταση οφείλεται στο γεγονός ότι και οι υπόλοιποι μαθητές δεν είχαν όπλα για να αμυνθούν. Συγκερκιμένα μεταφέρω: "Οι φόνοι στη Βιρτζίνια, το χειρότερο μακελειό στην ιστορία μας, θα μπορούσε να έχει μετριαστεί αν έστω και ένα μέλος του πανεπιστημίου είχε τη δυνατότητα να ανταποδώσει τα πυρά". Το ότι θα πρέπει να πηγαίνω στο πανεπιστήμιο και με την κοντόκανη καραμπίνα δεν το είχα σκεφτεί ποτέ. Το κυλικείο θα πουλάει σφαίρες και χειροβομβίδες και στα διαλείμματα θα πηγαίνουμε για σκοποβολή. Μπορούμε να ανταλάσσουμε και όπλα αν τα έχουμε διπλά (όπως τα χαρτάκια με τους ποδοσφαιριστές που είχαμε μικροί)...

Αυτά. Πίσω στο Dimensionality Reduction...

Και πάλι πίσω...

2007-04-16T16:22:00.000+01:00

εκεί, στον 5ο όροφο, στο ίδιο γραφείο (απλώς σήμερα άλλαξα πλευρά), με τον ίδιο φωτισμό, ένα laptop μπροστά μου, πολλούς κινέζους και λίγη όρεξη. Η μόνη αλλαγή είναι ο καταραμένος ο ήλιος που δεν λέει να κρυφτεί για να ησυχάσουμε λίγο.

Χεχε. Ο πρώην συγκάτοικός μου από τη Θεσ/νίκη σκέφτεται να έρθει Εδιμβούργο για μάστερ. Κώστα σκέψου το καλά φίλε... :)

Το Πάσχα μου στην Ελλάδα...

2007-04-15T18:16:00.000+01:00

=>Ένα αεροπλάνο.

=>Αλκοόλ.

=>Αλκοόλ.

=>Ένα τηλεφώνημα.

=>Ανάσταση.

=>Ένα ακορντεόν.

=>Ένα αρνί.

=>Αλκοόλ.

=>Αλκοόλ.

=>Μπουζούκια.

=>Αλκοόλ^5.

=>Hangover.

=>Διάβασμα.

=>Διάβασμα.

=>Champions League.

=>Διάβασμα.

=>Θεσσαλονίκη.

=>Ένα ραντεβού (καλά πήγε - φτάνει να το αποφασίσω).

=>Ένας καφές.

=>Μία συζήτηση.

=>Αλκοόλ.

=>Αμαξοστοιχία 501 για Αθήνα.

=>Μία μακαρονάδα.

=>Ένα τηλεφώνημα.

=>Ένα ούζο με μεζέ στην ακρόπολη.

=>Ένα ποτό στο Εσκόμπαρ.

=>Ένας αγώνας δρόμου για το αεροδρόμιο με επίπεδα αλκοόλ που δικαιολογούσανε αυτόφωρο.

=>Ένα τηλεφώνημα.

=>Ένα αεροπλάνο.

(για όσους ρωτάνε τι τους έφερα: τσίκνισα λίγο τα ρούχα μου πάνω από το αρνί και τα έχω φέρει άπλυτα... ελάτε από το σπίτι να πάρετε μία τζούρα...)

Kein Zurück

2007-04-14T10:43:00.001+01:00

Τα "Εκδρομή στα Highlands" No 2 και 3 χαθήκανε στη μετάφραση. Μπορεί να μπει μία μικρή αναφορά μετά με μερικές φώτο...

Καλό Πάσχα σε όλους.

2007-04-06T11:22:00.000+01:00

Τελευταίο post πριν πάρω τη βαλίτσα για το αεροδρόμιο. Πτήση για Φρανκφούρτη και μετά Αθήνα. Καλό Πάσχα σε όλους. Καλά να περάσετε και από βδομάδα πάλι πίσω.

Περαστικά σε όσους πονάνε. ;) Θα περάσει...

Και μια ατάκα Νίκου πριν φύγω για να μην το χάνουμε.

(Είμαστε μέσα στο αμάξι και γυρνάμε από το Στέρλινγκ τη Δευτέρα. Λέμε όλοι τι θα κάνουμε όταν φτάσουμε σπίτι γιατί λείπουμε και τρεις μέρες.)

Εγώ: Πωπω. Εγώ θα πάω να κάνω ένα ντουζ να χαλαρώσω.
Μαριαλένα: Ναι ναι. Κι εγώ. Ότι πρέπει είναι τώρα.
Νίκος: Χμμμ. Εγώ δεν ξέρω τι θα κάνω. Έχω ένα μπουκάλι κρασί. Θα το ανοίξω με τη Γαλλίδα να ακούσουμε Καρρά.

????

Νίκος: Ναι ναι μαλάκα της αρέσει. Της έβαλα προχθές Καρρά και μου έλεγε "I get the feeling".

Εκδρομή στα Highlands #1 (Intro)

2007-04-05T11:31:00.000+01:00

Και λέω #1 γιατί είναι αδύνατον να περιγράψω το πως περάσαμε με ένα post μόνο. Κάποιοι μιλούσαν για τον παράδεισο, κάποιοι μιλούσαν για ένα θαύμα... (και χωρίς να κάνουν χρήση κάποιου παραισθησιογόνου). Από την άλλη όμως, μετά από τόσο καιρό στο εργαστήριο δεν νομίζω ότι μπορεί να μας λάβει κανείς υπ' όψιν για να βγάλει ασφαλή συμπεράσματα. Το σίγουρο είναι ότι αυτές τις τρεις μέρες τις ευχαριστηθήκαμε για τα καλά και ήταν μία πάρα πολύ καλή απόδραση από το άγχος και τη δουλειά.

(Το πρόβλημα είναι ότι μερικοί νομίζουμε ότι είμαστε ακόμα εκεί...)

Λοιπόν, ας τα πάρουμε με τη σειρά. Τη πρώτη μου αυτή επίσκεψη στα υψίπεδα την έκανα με τους παρακάτω:

Από τα αριστερά προς τα δεξιά: Δανάη (αν θυμάμαι καλά γιατί το πρόβλημα μνήμης το έχουμε - και χειροτερεύει μάλιστα), Γιώργος, Νίκος, Μάριος, Ελένη, Λητώ, Μαριαλένα, Αρετή και Δημήτρης. Η διαδρομή που ακολουθήσαμε ήταν αυτή που φαίνεται στην παρακάτω εικόνα (καλό ε; μόνος μου το σκέφτηκα):

Ξεκινήσαμε λοιπόν με δύο αμάξια απο το Εδιμβούργο με πρώτο προορισμό το Ινβερνές. Στη διαδρομή περάσαμε μέσα από το Loch Lomont που είναι μία τεράστια περιοχή με λίμνες και δάση. Δεν χρειάζεται να πω κάτι για την διαδρομή. Απλώς απίστευτη.

Στη συνέχεια ανεβήκαμε στο Loch Ness που ήπιαμε καφεδάκι με το τέρας και φάγαμε fish 'n chips. Ψιλοερημιά στο Loch Ness γιατί φτάσαμε λίγο αργά (16:00!!!!!) και δεν είχε κόσμο. Δεν δούλευε και το καραβάκι για να μας πάει βόλτα. Mετά πάνω για το "Αμστερνταμ του Βορρά" (δικός μου όρος αλλά το Ινβερνές μοιάζει πολύ με το Άμστερνταμ - αλλά δεν έχω πάει στο Άμστερνταμ - ?!?!). Πανέμορφο το Ινβερνές.

Εμπειρία #1: Στα κλαμπ στο Ινβερνές δεν σε αφήνουν να μπεις μετά τις 12:00 το βράδυ. Όσο πιο βόρεια πας τόσο πιο κατεστραμένοι είναι ρε. Πωπω. Το θυμάμαι και μου ανάβουν τα λαμπάκια. Τεσπα...

Στο Ινβερνές η Λητώ (που καθ' όλη τη διάρκεια του ταξιδιού δούλεψε σαν ξεναγός - με τα καλύτερα μάλιστα αποτελέσματα - τη συστήνω ανεπιφύλακτα) μας πήγε σε ένα κορυφαίο B&B (Bed and Breakfast ρε άσχετε - μμμμμ) όπου και μείναμε για το πρώτο βράδυ. Μία μικρή βόλτα στο Ινβερνές για μία μπύρα και μετά σπίτι γιατί την επομένη ήταν Κυριακή και όλοι είχαν τόσα πολλά πράγματα να κάνουν σε αυτή τη σκατοχώρα και έτσι έπρεπε να πάνε για ύπνο κατά τις 3 και να κλείσουν όλα τα κλαμπ...(τεσπα).

Καταλύσαμε στο B&B λοιπόν για να ξεκουραστούμε - λυποθυμήσουμε από τη κούραση. Εδώ τελειώνει και η πρώτη μας μέρα στα Highlands.

Θα παραθέσω μόνο μερικές φώτο από την πρώτη μέρα και θα συνεχίσω στο επόμενο post με τη δεύτερη. Θέλω να σας κρατώ σε αγωνία.

*Ο Μάριος, η Λητώ και ο Νίκος.

*Το ένα μπισκότο από τα 154 που έφαγε η Λητώ.

*Το Loch Lomond. Έχει κάτι νησάκια εκεί στη μέση που θα ήθελα να επισκεφθώ κάποτε.

*Το σπίτι-μπαξές. Πεινάς; Ανοίγεις το παράθυρο και κόβεις ένα μήλο.

* Ο Νίκος, η Λητώ, η Ελένη, ο Δημήτρης και η Αρετή στο Loch Ness. Γαμώτο είχαν κλείσει τα καραβάκια και δεν μπορούσαμε να κάνουμε βόλτα στη λίμνη. Είμαι σίγουρος ότι θα το έβρισκα το τέρας.

*Δεντροστοιχία στη πλαγιά. Τα Highlands είναι γεμάτα από τέτοια μικρά δασάκια.

*Εγώ, η Λητώ και ο Νίκος στο αμάξι.

Η εκδρομή με αριθμούς:

Απόσταση: 640 μίλια (περίπου 1000 χιλιόμετρα)
Ανώτατη ταχύτητα: 110 mph
Διάρκεια: 3 μέρες
Βενζίνη: 90 λίρες
Διαμονή: 33 λίρες (το άτομο)
Άτομα: 5+5 (με τους πρώτους 5 παίρνεις άλλους 5 δώρο)
Κάστρα: 6
Κάστρα που μπήκαμε μέσα: 3
Αποστακτήρια ουίσκυ: 1 (Talisker)
Μπισκότα: 6 πακέτα (TESCO και SCOTMID)
Αλκοόλ: 2 τεκίλες, 1 ρούμι, 1 ουίσκυ και 1 κρασί
Αλκοόλ που κατανάλωσε η Μαριαλένα: Περίπου τα 3/4 των αποθεμάτων
Ατάκες Νίκου: 54
Φωτογραφίες από την τροχαία: ?

To be continued...

Προς απάντηση...

2007-04-02T22:31:00.000+01:00

...γιατί ο Νούλο πήγε να μας τη πει. Λοιπόν, μόλις έχω γυρίσει από τα Highlands και είμαι πολύ πτώμα. Δεν θα γράψω τίποτα τώρα για την εκδορμή γιατί περιμένω τις φώτο.

Όσον αφορά τον νεκρό οπαδό του ΠΑΟ στην Ελλάδα:

Η φόρμουλα είναι μία και είναι και πετυχημένη:

Οπαδισμός
+
Ηλιθιότητα
+
Ανέχεια
=
Βία.

Κατά την ταπεινή μου άποψη, κύριοι υπεύθυνοι είναι οι ΠΑΕ διότι (θα μιλήσω μόνο για τις μεγάλες ΠΑΕ γιατί αυτές έχουν τη δύναμη και τον κόσμο - τι να πω για τους οπαδούς του Ιωνικού...):

-Η ΠΑΕ Ολυμπιακός δίνει δουλειά στους χούλιγκανς (δύο από τους συληφθέντες των επεισοδίων είναι υπάληλλοι της ΠΑΕ Ολυμπιακός). Δεν κάνει απολύτως τίποτα για να τους βγάλει από τις τάξεις των οπαδών της. Θέλει να τους έχει από κοντά. Γιατί; Η εξίσωση είναι απλή:

Οργανωμένοι=Κόσμος=Φωνή=Δύναμη=...

-Η ΠΑΕ Παναθηναϊκός. Μία από τα ίδια. Καμία προσπάθεια εξυγίανσης λόγω πολιτικού κόστους. Απλή αναπαραγωγή του μίσους και της ηλιθιότητας. Δεν τους διαχωρίζω σε τίποτα από τους γαύρους.

-Η ΠΑΕ ΠΑΟΚ. Καλά. Αυτοί είναι οι χειρότεροι. Οι τελευταίες 4 διοικήσεις είχαν στα ώπα ώπα όλα τα καλόπαιδα της Θύρας 4. Γιατί; Πρώτον γιατί νόμιζαν ότι αλλιώς δεν θα μαζέψουν κόσμο. Δεύτερον γιατί νόμιζαν ότι αυτή η πλειοψηφεία αντιπροσωπεύει το σύνολο των οπαδών του ΠΑΟΚ. Γι' αυτό δεν θα υπάρχει κανένα κάθισμα ποτέ στη Θύρα 4. Και καλά να πάθουν. Αυτοί είναι μία από τις αιτίες που ο ΠΑΟΚ είναι εκεί που είναι. Και να πέσει στη Δ' δεν θα στενοχωρηθώ καθόλου.

(Βγάζω από το καλούπι τη ΠΑΕ ΑΕΚ αφού ο Ντέμης τον τελευταίο καιρό έχει κάνει σχεδόν ότι μπορεί για να βάλει μία τάξη. Αλλά ακόμα και εκεί φαίνεται η έλειψη ποδοσφαιρικής παιδείας αφού οι ηλίθιοι της original βάλουν κατά του ανθρώπου που από λιγούρια τους έκανε να νικάνε τη Μίλαν μέσα στο Ολλυμπιακό Στάδιο).

Αν σε όλη τη παραπάνω ανέχεια προσθέσεις την ηλιθιότητα του ανθρώπου που λειτουργεί σαν ζώο για ένα λόγο και μία αιτία που ακόμα δεν έχει καταλάβει... έχεις την ομελέτα της Τετάρτης. Αλλά ακόμα και τώρα που τέλειωσα να γράφω ότι ήθελα να πω, σκέφτομαι ότι και αύριο πάλι έτσι θα είναι όλα και ότι δεν υπάρχει καμία μα καμία ελπίδα να αλλάξει κάτι.

Γιατί πέρα από τις ΠΑΕ, υπάρχουν οι πολιτικοί, που δεν θέλουν να στενοχωρήσουν τις ΠΑΕ γιατί μπορεί να χάσουν καμία ψήφο. Και έτσι δεν πρόκειται να κάνουν ποτέ τίποτα.

Και όσο τα βλέπω όλα αυτά χαίρομαι ακόμα περισσότερο που έπαψα να ασχολούμαι με το ελληνικό ποδόσφαιρο μετά την ήττα του ΠΑΟΚ από τη Καλαμαριά. Και όσοι συνεχίζουν να ασχολούνται, ας βλέπουν Ιωνικό-Αιγάλεω τη Κυριακή το βράδυ για να νοιώθουν την ποιότητα του ελληνικού πρωταθλήματος.

Σημειώνω το απαράδεκτο εξώφυλλο του "ΦΩΣ" και της "Γάτας" την Πέμπτη το πρωί για να τονίσω και πάλι τη διαπρέπουσα βλακεία. Ας το διαβάσετε και πείτε μου αν είναι αυτό εξώφυλλο αθλητικής εφημερίδας μετά από τέτοια τραγωδία. Ντροπή και αίσχος γαμώτη μου:

Ατάκα.

2007-03-30T15:46:00.000+01:00

-Ρε Λητώ έχω πρόβλημα να βρίσκω παλιές εκδόσεις βιβλίων.
-Ναι ε; Στο βιβλιοπωλείο που δουλεύω έχει.
-Ναι ρε συ. Στη Θεσσαλονίκη δεν μπορούσα να βρω τίποτα. Μόνο στη Ναυαρίνου που είχε μερικά ξεχασμένα και μόνο αν ήσουν τυχερός.
(Νίκος)
-Ναι Γιάννη. Και εγώ έχω το ίδιο πρόβλημα με τα Ποπάϋ και τα Λούκυ Λουκ. Πάω στα περίπτερα και δεν βρίσκω τίποτα.

(....)
-Γενικά αυτά τα κόμιξ είναι βαριά. Για ελαφριά διαβάζω ΚΑΤΕΡΙΝΑ.

ΣΚ στα Highlands;

2007-03-29T15:18:00.000+01:00

Μπορεί να συμβεί; Και όμως μπορεί. Το ψάχνουμε ακόμα. Από την άλλη μετράνε αντίστροφα οι μέρες για την επιστροφή στην Ελλάδα όμως και για την εξεταστική. Έβγαλα και το πρόγραμμα για την Ελλάδα:

Μ. Σάββατο: Άφιξη στη Δράμα. Έναρξη κατάποσης αλκοόλ. Ανάσταση. Συνέχιση κατάποσης αλκοόλ.
Κυριακή του Πάσχα: Συνέχιση κατάποσης αλκοόλ. Αρνί.
Δευτέρα: Hangover. Προσπάθεια ανασύνταξης. Έναρξη προσπάθειας διαβάσματος.
Τρίτη: Συνέχιση προσπάθειας διαβάσματος. Περιορισμός αλκοόλ.
Τετάρτη: Συνέχιση προσπάθειας διαβάσματος. Περιορισμός αλκοόλ.
Πέμπτη: Ταξιδεύω για Θεσσαλονίκη. Πάω στο ραντεβού. Μικρή συνέχιση προσπάθειας διαβάσματος.
Παρασκευή: Ταξιδεύω για Αθήνα. Το διάβασμα δεν συζητιέται. Βγαίνω Αθήνα. Προσπαθώ να συναντήσω κάποια άτομα.
Σάββατο: Επαναφορά του αλκοόλ στη ζωή μου. Βγαίνω έξω και 03:00 τα ξημερώματα Κυριακή πετάω για Εδιμβούργο.

Μμμμμ....

Στο Ηνωμένο Βασίλειο απαγορεύεται να σουβλίσεις το αρνί ολόκληρο γιατί έχει δικαιώματα. Βρε δε γαμιέστe (corrected)...

Ξεφύγαμε.

2007-03-27T17:19:00.000+01:00

Έχω φτάσει στον Appleton σήμερα το μεσημέρι και κουβαλάω τη κιθάρα του Πάρη για να του την επιστρέψω. Περιμένω το ασανσέρ στο υπόγειο, ανοίγει η πόρτα και βγαίνει... ο Στρατής. Με κοιτάει με τη κιθάρα στη πλάτη. Σταματάει. Με ξανακοιτάει.

-Δεν ρωτάω...άσε καλύτερα...δεν ρωτάω.

Μου λέει και φεύγει γελώντας...

Γελάω κι εγώ και ανεβαίνω στον 5ο...

Rain of deadlines:

2007-03-26T09:28:00.000+01:00

Time: 9:29
Deadlines
----------
Document Management: submitted at 08:55.
Advanced Databases: -
Computer Security: -
Parallel Architectures: -

Supplies: A crazy Marialena, a bottle of water, one Desktop, one laptop, some chewing gums, Thanasis Pakawnstantinou on the headphones two deadlines pending.

Time: 13:34
Deadlines
----------
Document Management: submitted at 08:55.
Advanced Databases: -
Computer Security: -
Parallel Architectures: -

Supplies: A botle of water, a pen, Thanasis Papakwstantinou on the headphones.

I saw someone today and I told him "I finished my ADBS assignment" and he replied "Are you sure?". Well, he was right. I found a major bug that took me over three hours to solve... Some people just know more than you do...

Time: 16:25
Deadlines
----------
Document Management: submitted at 08:55.
Advanced Databases: submitted at 16:24
Computer Security: (lost the deadline of 16:00 - 5% penalty)
Parallel Architectures: -

Supplies: A bottle of water and two many Java classes...

Time: 18:53
Deadlines
----------
Document Management: submitted at 08:55.
Advanced Databases: submitted at 16:24
Computer Security: submitted at 18:54 - 5% penalty
Parallel Architectures: -

Supplies: Insomnia, Marialena, a bottle of water, 30 hours with no sleep, Thanasis Papakwnstantinou on the headphones... The neuroscience team in front of me solving the world's problems and a Libanize guy working two DICE machines away from mine.

The Orange Order Parade.

2007-03-24T14:18:00.000Z

Παρέλαση από προτεστάντες πιστούς που γίνεται αυτή τη μέρα κάθε χρόνο σε όλο το κόσμο. Είναι οι γνωστές παρελάσεις στην Ιρλανδία όπου συνήθιζαν να γίνονται σοβαρά επεισόδια την προηγούμενη δεκαετία. Κάθε χρόνο στη Σκώτία, η παρέλαση διοργανώνεται στη Γλασκώβη. Φέτος για πρώτη φορά αποφασίσαν να παρελάσουν στο Εδιμβούργο όπου συγκεντρώθηκαν περίπου 10.000 πιστοί-διαδηλωτές.

Photos από το Εδιμβούργο:

Γεγονός: να κλοτσάς μετά από ένα χρόνο. Σημαδιακή μέρα.

Λίγες μείνανε και για εμάς...

2007-03-22T10:40:00.000Z

Άντε να τελειώσει το εξάμηνο να δούμε λίγο φως και εμείς τα καημένα. Είδα αυτή τη ταινία χθες:

Μη τυχόν και κάνετε το λάθος. Μόνο αν στο βιντεοκλάμπ είναι όλα τα άλλα νοικιασμένα...

Λίγες μείνανε...

2007-03-21T13:42:00.000Z

Με πήρε ο κολητός μου ο Νίκος σήμερα τηλέφωνο από την Ελλάδα. Μετάθεση στη Σαμοθράκη. Άντε ρε γεναίε, καλό καλοκαίρι...

Γύρισα και το ωράριο. Κοιμάμαι σαν άνθρωπος τη νύχτα...

Κορυφαίο link από Νούλο...

Sunday Morning - 06:44

2007-03-18T06:44:00.000Z

Μόλις γύρισα σπίτι από τον πύργο. Ανέβηκα στο διαμέρισμα και άνοιξα τον υπολογιστή. Άνοιξα τις κουρτίνες. Χιονίζει. Μεγάλες άσπρες νιφάδες χιονιού εμφανίζονται στο παράθυρό μου. Οι στέγες απέναντι ήδη άρχισαν να ασπρίζουν. Καλημέρα.

Eddie Izzard on methods of procreation...

2007-03-18T05:28:00.000Z

Απλά ξεκαρδιστικό...

Για όποιον ρωτάει, το Εδιμβούργο είναι μια χαρά, από όσο ξέρω τουλάχιστον. Ο Appleton πάντως είναι. Φιλιά...

Ότι πιο αστείο έχω διαβάσει τους τελευταίους μήνες...

2007-03-15T04:23:00.000Z

Η ώρα είναι 04:25 στον AT. Μόλις φύγανε και οι τελευταίοι. Μπαίνω να διαβάσω τις ειδήσεις στο BBC News για διάλειμμα και συναντώ την πιο αστεία είδηση που έχω διαβάσει ποτέ στη ζωή μου. Προκαλεί τη νοημοσύνη μου ευθέως.

Πρόκειται για μία ανταπόκριση του BBC σχετικά με έναν κρατούμενο της φυλακής του Γκουαντανάμο (ναι, είναι αυτή η φυλακή που βασανίζουν αδιακρίτως αθώους και ενόχους και για την οποία όλοι οι διεθνείς οργανισμοί για τα ανθρώπινα δικαιώματα έχουν γράψει βιβλία με αναφορές που ξεπερνάνε και τα paper του Φαν - για τους σχετικούς) ο οποίος ομολόγησε (ναι, μετά από 3 χρόνια παρακολούθησης των επιμορφωτικών διαλέξεων του Γκουαντανάμο και άλλων φυλακών της CIA) ότι αυτός ήταν που σχεδίασε την επίθεση στους δίδυμους πύργους για λογαριασμό της Al Kaida (αυτός ο τύπος στη φώτο που βλέπετε πιο κάτω - δεν κάνω λάθος, αυτός είναι ρε - αυτός με τη τρίχα και το άσπρο φανελάκι). Ακούστε ακούστε!! Δεν σταματάει εδώ όμως. Ο τύπος αποφάσισε να τα πει όλα. Έτσι όμολόγησε επίσης ότι ήταν ο σχεδιαστής:

1. Επίθεσης στο Big Ben.
2. Επίθεσης στο Heathrou στο Λονδίνο.
3. Απόπειρας δολοφονίας του Πάπα Ιωάννη Παύλου του Δεύτερου
4. Απόπειρας δολοφονίας τους Μπιλ Κλίντον (το πρόβλημα ήταν ότι ο Μπιλ ήταν συνέχεια σκυφτός πάνω από τη γραμματέα του δίνοντάς της "συμβουλές" και δεν μπορούσε να τον πετύχει ο σκοπευτής).

Γέλασααα... Με τη ψυχή μου...

Να και η φώτο του τρομερού κακοποιού...

Οι τελευταίες πληροφορίες λένε πως το Βατικανό ψάχνει φταίχτη για τη σταύρωση του Ιησού. Ψάξτε στη Παλαιστίνη παιδιά...

Και το link για όσους θα κάνουν τον κόπο.

Υ.Γ. Έχει προσέξει κανείς την απαράδεκτη προφορά του Μάλαμα; Παρ' όλα αυτά... respect....

Las Vegas night...

2007-03-14T19:29:00.000Z

Μερικές φώτο από το Σάββατο και τη βραδιά Las Vegas που περάσαμε στο club ego. Έχω να πω πως όταν ήρθα στο Εδιμβούργο κορόϊδευα τους Σκωτσέζους που ντύνοντα καρναβάλια για άσχετους λόγους. Τι λέει ο λαός; Θα τα λουστείς; Κάτι τέτοιο...

Εδώ εγώ και η συγκάτοικος του Δημήτρη (σόρυ αλλά με τα ονόματα). Semi-cool...

Φώτο από μία άλλη εποχή. Το μουστάκι του Ματ δίνει ρέστα. Ο Δημήτρης σε ρόλο bodyguard και η ματμαζέλ Λώρα σε ρεσιτάλ. Extra-cool...

Τι μπορεί να πει κανείς. Extra-cool...

Λώρα και Μαριαλένα. Just smile...

Απέκτησα και φτερό στο καπέλο μου. Super-cool...

Τα πιστόλια δίνουν ρέστα. Γαμώτο την άλλη φορά πρέπει να πάρουμε πιο ακριβά. Bad...

Ο Jose από το μεξικό. Sleepy...

Πάει και το μουστάκι. Funky...

Σε χωρό με το θηρίο. Extra funky...

Το τέλος της βραδιάς. Extra cold...

Pizza Hut.

2007-03-13T17:11:00.000Z

Νίκος:
-Εμένα μαλάκα ξέρεις τι μου λέει η γιαγιά μου όταν τη παίρνω τηλέφωνο;
-Τι ρε;

Νίκος: Έλα γιαγιά...έλα...ο Νίκος είμαι!
Γιαγιά: Ποιος Νίκος;

Και μία διόρθωση...

2007-03-12T17:32:00.000Z

Time: 17:38
Σε παλαιότερο post είχα γράψει υποτιμητικά λόγια για το βιβλίο "I robot" που διάβαζε κάποιος φοιτητής στο καφέ του ΑΤ. Παρ' όλα αυτά, δεν ήξερα ότι το βιβλίο είναι το Isaak Asimov και ότι η ταινία βασίστηκε στο βιβλίο. Respect Isaak...

------
Η Ατάκα της ημέρας: "Yiannis in Kalampaki was taught hipotism". (citation: Laura)

Ακριβής μετάφραση: "Ο Γιάννης στο Καλαμπακι διδάχτηκε τον ιπποποτισμό".

Greeklish μετάφραση: "Ο Γιάννης στο Καλαμπάκι διδάχτηκε τον ιπποτισμό".

------
Πολύ γέλιο έπεσε σήμερα με ένα παλαιότερο comment την ύπαρξη του οποίου αγνούσα...

Time: 21:10
Παρ' όλα αυτά, το συγκεκριμένο post μπορεί να παρεξηγήθηκε από τους αναγνώστες λόγω ασάφειας. Αναφέρομαι για το πιο βαρετό μάθημα στο κόσμο και λίγο παρακάτω αναφέρομαι στο ADBS. Ωστόσο, η φράση "το πιο βαρετό μάθημα στο κόσμο" ήταν για το Ντόκιουμεντ Μάνατζμεντ του Χένρι Τόμσον (η χρήση της ελληνικής είναι προς αποφυγή των μηχανών αναζήτησης - μην ανακαλύψει και ο Thompson το blog και έχουμε τράβαλα). Γι' αυτό άλλωστε λέω και Τετάρτη πρωί. Η αναφορά στο ADBS είναι γιατί είχαμε περάσει όλο το βράδυ γράφοντας κώδικα.

Και για του λόγου το αληθές καλώ όλους τους φοιτητές να δηλώσουν αν τους αρέσει το ADBS ή όχι (παιδιά κάντε κανένα comment γιατί αλλιώς μπορεί οι εξετάσεις να είναι πολύ "ενδιαφέρουσες" - το πιάσατε το υπονοούμενο). Ψηφίστε μέσα από τα comments...

Time: 22:10
Σκηνικό: Η Μαριαλένα τρώει σούσι (!!!!) στο appleton που αγόρασε από το TESCO. Δεν το τρώει όμως όπως κι όπως. Το τρώει με τα ξυλάκια τα κινέζικα.

Ατάκα Νίκου: Τη κοιτάει καλά καλά. Το σκέφτεται. Της λέει: "Είχες και στην Άρτα τέτοια;" (ξυλάκια).

Time: 23:23
Μαριαλένα (στον Νίκο): "Έφαγες;"
Νίκος: "Θα τα πλύνω μετά όταν πάω σπίτι".

Πρόγραμμα επομένων δύο εβδομάδων.

2007-03-11T20:13:00.000Z

Ώρες ύπνου: Έξι (το πολύ εφτά αν πάει καλά η δουλειά).
Ώρες προσωπικού χρόνου: Τρεις (αυστηρά).
Υπόλοιπη ημέρα: Διάβασμα.

-----Οι ατάκες της ημέρας:
Ατάκα #1: Άσε μαλάκα, το μάστερ του ευνούχου κάνουμε (citation: Μάριος).

Ατάκα #2: Άσε Γιάννη. Πάτωσα αν ισχύει αυτό που είδα (citation: Νίκος).

------Και ένα τρομερό ποίημα της Κατερίνας Γώγου που ακούγεται στη ταινία "Παραγγελιά" του Παύλου Τάσιου:

Καμμιά φορά ανοίγει η πόρτα σιγά σιγά και μπαίνεις.
Φοράς κάτασπρο κουστούμι και λινά παπούτσια.
Σκύβεις βάζεις στοργικά στη χούφτα μου 72 φράγκα και φεύγεις.
Έχω μείνει στη θέση που με άφησες για να με ξαναβρείς.
Όμως πρέπει να έχει περάσει πολύς καιρός γιατί τα νύχια μου μακρύνανε και
οι φίλοι μου με φοβούνται. Κάθε μέρα μαγειρεύω πατάτες
έχω χάσει την φαντασία μου και κάθε
φορά που ακούω "Κατερίνα" τρομάζω. Νομίζω ότι πρέπει να καταδώσω κάποιον.
Έχω φυλάξει κάτι αποκόμματα με κάποιον που λέγανε
πως είσαι εσύ. Ξέρω πως λένε ψέματα οι εφημερίδες,
γιατί γράψανε ότι σου ρίξανε στα πόδια.
Ξέρω πως ποτέ δε σημαδεύουνε στα πόδια.
Στο μυαλό είναι ο Στόχος
το νου σου ε;

Φώτο: Η Κατερίνα Γώγου από σκηνή της ταινίας.

Παραισθήσεις.

2007-03-09T13:46:00.000Z

Νίκος (στον Appleton): Άσε μαλάκα. Και εγώ τώρα που κάθομαι εδώ δεν ξέρω αν ήρθα τώρα ή αν είμαι εδώ από χθες...

Μια βραδυά στον Appleton...

2007-03-07T23:00:00.000Z

Σε ζωντανή αναμετάδοση από τον appleton. Ζούμε μεγάλες στιγμές φίλοι μου. Η ομάδα Ελισάβετ-Μάριος-Νίκος κατάφερε να γράψει κώδικα που αυτοαναπαράγεται. Μιλάμε για ότι τελευταίο έχει να επιδείξει η τεχνητή νοημοσύνη στις μέρες μας. Αφού αν είχε αισθητήρες δακρύων το Laptop της Ελισάβετ, ο κώδικας θα έκλαιγε. Το μόνο κακό πλέον είναι ότι ο κώδικας κάνει ότι θέλει και δεν μπορούν να τον ελέγξουν. Μεγαλώνει συνεχώς με βιολογικούς ρυθμούς με αποτέλσμα να μην γίνεται πλήρως κατανοητός. Οι φράσεις: "Να μην τρελαθούμε!", "Τι έγινε τώρα!", "Πως το έκανες αυτό!" και "Πεινάω!" ακούγονται συνεχώς. Στη φώτο η ηρωική ομάδα. σε στιγμές δημιουργίας.

Από την άλλη πλευρά, μία μεγάλη θαυμάστρια του Στρατή προσπαθεί να καταλάβει τι θέλει να πει ο ποιητής-Στρατής. Μεγάλος καλλιτέχνης ο Στρατής ε. Άλλη μία υποψύφια για MAc.

Ωπ, να 'μαι κι εγώ που γράφω IRP...

Και μετά το αλκοόλ ήρθε και το χρώμα έφυγε. Μαμά, ότι και να δεις παρακάτω μη το παίρνεις στα σοβαρά. Είναι αποτέλεσμα photoshop. Μη σταματήσεις να στέλνεις λεφτά. Είναι ψέμα.

------

Και όπως λέει και το θηρίο, αν συνεχίσουμε έτσι θα πάρουμε MAc (Master in Alcohol) και όχι MSc.

Πλάκα μας κάνουν;

2007-03-07T12:55:00.000Z

Από την Ελευεροτυπία:

ΡΑΪΑΝ ΤΖΟΡΝΤΑΝ, 24 ετών, φοιτητής από το Κεντάκι, που μέχρι πρό τινος ήταν εκ των εκδοτών της δημοφιλούς ηλεκτρονικής εγκυκλοπαίδειας Wikipedia, που διαφημίζεται ως «συνεργατική εγκυκλοπαίδεια», πολλά λήμματα της οποίας συνεισφέρουν εθελοντές απ' όλον τον κόσμο. Ο κ. Τζόρνταν ήταν γνωστός μέχρι τώρα με το περίεργο όνομα «Εστζέι» (μάλλον από τα αρχικά S.J., όπου «J» είναι το Jordan, και το «S» κανείς δεν ξέρει τι) και δήλωνε καθηγητής θεολογικών σπουδών σε κάποιο ιδιωτικό πανεπιστήμιο. Την περασμένη εβδομάδα το έγκυρο περιοδικό New Yorker, που είχε πάρει συνέντευξη από τον κ. Τζόρνταν τον περασμένο Ιούνιο, αποκάλυψε ότι ο εν λόγω συν-εκδότης της Wikipedia έλεγε ψέματα για το πανεπιστημιακό του αξίωμα και επίσης ότι είχε πλαστογραφήσει και το διδακτορικό του πτυχίο.

ΑΠΟΣΥΡΘΗΚΕ από την έκδοση και δεν έχει καμία πλέον σχέση με το site, το οποίο έχει επικριθεί από πολλούς ακαδημαϊκούς, οι οποίοι λέγεται πως έχουν συγκεντρώσει τόσες ανακρίβειες, που έχουν γραφεί στις ηλεκτρονικές του σελίδες, που θα μπορούσαν να βγάλουν μιαν άλλη, ακόμα πιο μεγάλη εγκυκλοπαίδεια με τίτλο «Τα λάθη της Wikipedia».

-------

Εγώ θα ήθελα να ξέρω ποιοι είναι αυτοί οι ακαδημαϊκοί που επικρίνουν το wikipedia. Φαίνεται δεν έχουν κάνει MSc στο πανεπιστήμιο του Εδιμβούργου. Το wikipedia εδώ πέρα είναι πιο χρήσιμο και από τους καθηγητές τους ίδιους πολλές φορές (χωρίς ίχνος υπερβολής). Θα πάω να κάνω μία δωρεά... 5 ευρώ τώρα στο wikipedia γιατί τσατίστηκα... Γαμώ τη ζήλεια τους γαμώ...

Να και η θέα από τον Appleton μία ηλιόλουστη μέρα στο Εδιμβούργο...

14:34 - Ένα ζώο έχει κάτσει απέναντί μου στο workroom του appleton και τρώει κάτι παϊδάκια και ρεύεται. Γαμώ τους Βρετανούς σας γαμώ. Ζώα. Κάφροι. Ηλίθιοι. Απολίτιστοι. Που να λιώσουν οι πάγοι και να σας πνίξει όλους το νερό...

Living a weekend...

2007-03-03T17:10:00.000Z

Ο Eddie Izzard για τους υπολογιστές.

Εύλογη ερώτηση.

2007-03-02T15:00:00.000Z

Μετά το σχόλιο του άγνωστου φίλου στο προηγούμενο ποστ, δεν μπορώ παρά να μη κάνω μία εύλογη ερώτηση. Ωραία, ο άνθρωπος ήταν στο αδελφάτο. Την έβρισκε με άλλες καταστάσεις. Αυτό το σεβόμαστε.

Τι είναι αυτό που κρίνουμε;

Ότι ήταν υψηλόβαθμο στέλεχος; Κάπου διάβασα ότι άνθρωποι με τέτοια πάθη δεν πρέπει να κατέχουν νευραλγικά αξιώματα. Είναι σωστό; Είναι για μία Ελλάδα όπου η ομοφυλοφυλία θεωρείται ιδαίτερο "πάθος" και όχι μία φυσιολογική κατάσταση. Για μια Ελλάδα που ζει και αναπνέει μέσα στα ταμπού της. (Α ρε Βαλιανάτο ήρωα - χιχι)

Από την άλλη πλευρά, θα μπορούσε κανείς να υποστηρίξει ότι ενοχλήθηκε από την υποκρισία (το να το παίζεις ματσό και από κάτω να φοράς φούστα κλαρωτή είναι υποκριτικό). Αλλά και σε αυτή τη περίπτωση, ας σκεφτούμε το παράδειγμα ενός ομοφυλόφυλου αξιωματικού στον Ελληνικό στρατό. Στη περίπτωση που δήλωνε ξεκάθαρα ότι είναι ομοφυλόφυλος, θα έχανε κάθε δύναμη που είχε πάνω στους υφισταμένους του (πιστεύετε ότι κάποιος θα τον σεβόταν;). Από την άλλη, το να το κρύψεις είναι η εύκολη λύση αλλά σε περιπτώσεις αποκάλυψης σαν αυτή βγαίνεις και μαλάκας και υποκριτής. Πως να ενεργήσει κανείς όταν βρίσκει μπρος γκρεμό και πίσω... (θου κύριε)...

Τώρα όσον αφορά τον συγκεκριμένο Ταξίαρχο εγώ έχω να δηλώσω ότι ήταν από τα στελέχη που έπρεπε ο στρατός να έχει αφήσει πίσω του εδώ και χρόνια. Ο τύπος δεν ήξερε καν Αγγλικά και διοικούσε ολόκληρη ΤΑΞΑΣ. Αντιπρόεδρος της επιτροπής του Σινούκ χωρίς να ξέρει Αγγλικά! Έτρεχε τους πάντες σε βαθμό ηλιθιότητας και απαιτούσε πράγματα που πολλές φορές ήταν αδύνατο να γίνουν. Ε όχι ρε. Προσοχή στη στρινγκιά; Όχι.

Τέλος, σχολιάζοντας κάποιο άλλο σχόλιο του προηογούμενου ποστ (για κάποιον στρατιώτη Α.Ζ.) θα ήθελα να παροτρύνω αυτόν που το έγραψε να μιλήσει ανοιχτά. Αν έχει πληροφορίες για το περιστατικό να το πει και να μην βοφάται. Η ανωνυμία του θα προστατευθεί...

Το χακί...δεν είναι τόσο βαρύ τελικά...

2007-03-01T13:33:00.000Z

Όταν ήμουν στο στρατό είχαμε έναν ταξίαρχο που μας έκανε τη ζωή κόλαση. Το τι τρέξιμο είχαμε ρίξει για τη πάρτη του δεν λέγεται. Επιθεωρήσεις, κανονισμοί, ποινές....

Τον βλέπαμε στο δρόμο και φοβόμασταν μη φάμε καμιά φυλακή. Μάλιστα, ήταν τόσο σκληρός με τους υφιστάμενούς του που έριχνε ποινές μέχρι και σε μόνιμα στελέχη (κάτι που προβλέπεται αλλά δεν συνηθίζεται). Γενικότερα, ήταν από τους ανθρώπους που σε κάνανε να μισήσεις την ώρα και τη στιγμή που μπήκες στο γαμημένο το στράτευμα.

ΣΟΚ***

Τη Κυριακή που μας πέρασε, στη εφημερίδα ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ δημοσιεύτηκε ένα άρθρο και κάποιες φωτογραφίες. Σε αυτές ήταν ο Ταξίαρχος Γ.Π., ο άνθρωπος που φοβόμασταν τόσο πολύ σαν στρατιώτες και έκανε τους πάντες να βλασφημούν που τον έχουν προϊστάμενο. Στις φώτο αυτές παρουσιαζότανε με κόκκινο στρινγκ και τατουάζ στο κώλο, σε γκέι ιστοσελίδα με το κωδικό όνομα "perip". Δήλωνε ότι προτιμάει τους μαύρους και τους νταλικιέριδες και ότι κάνει χρήση ναρκωτικών ουσιών. Το περιστατικό έφερε στη δημοσιότητα δημοσιογράφος τουΤριαντα/λου που ήρθε σε επαφή με τον "ροζ ταξίαρχο" μέσω της ιστοσελίδας.

Και που να το φανταστείς ε; Την ώρα που βαρούσες προσοχή σαν κλαρίνο, ο άλλος φορούσε κόκκινο στρινγκ από κάτω. Πω ρε τι σου είναι η π@#$&άνα η ζωή.....

Δηλώσεις.

2007-02-27T09:49:00.000Z

Γιατί αυτή η χώρα είναι καταδικασμένη:
-Γιατί τώρα που κατέβηκα να πάρω ένα τσάι πέτυχα έναν τύπο να διαβάζει με μεγάλη προσήλωση το αριστούργημα.... "I Robot". Το βιβλίο είχε και μία φώτο του Will Smith από έξω...

Γιατί τα έχω παίξει:
-Γιατί συναντάω τον Βίγλα 09:00 στο ασανσέρ και του λέω "καλησπέρα".

Μία βόμβα...

2007-02-26T02:34:00.000Z

...σε καθένα από τα τμήματα AI του κόσμου. Να πάνε 20 χρόνια πίσω. Γιατί; Όποιον δεν τρομάζει το παρακάτω βίντεο, δεν ξέρει που βρίσκεται (καθόλου εγωκεντρικό ε;)....

Α, παιδιά για το Informatics του Edi., ρίξτε μία μεγάλη να πιάσει και τα άλλα τμήματα...

Της Κ. #0

2007-02-25T17:13:00.000Z

Είναι απο τις φορές που ο φόρτος εργασίας δεν σε αφήνει να νιώσεις τις στιγμές που περνάνε και το αναγκαίο «διάλλειμα ζωής» εμφανίζεται σαν εικόνα, σαν μυρωδιά, σαν τραγούδι μέσα απο το παρελθόν και σου δίνει μια γλυκιά σπρωξιά για να αντέξεις, να συνεχίσεις...Δε, όταν το απρόσμενο χαμόγελο προβάλλει στα χείλη, παρόλο που μπορεί να το μοιράζεσαι μόνη, είναι αρκετό να σε «στείλει» για κάποια δεύτερα ένα ταξιδάκι αναψυχής. Προσπαθώντας να βάλω τον κωδικα σε μια τάξη, χτυπώ τα πλήκτρα με ρυθμό και ο παλιμπαιδισμός μου παίρνει πάλι την πρώτη θέση πίστα και με παρακολουθεί με απορία...”Ρεεεε, πότε θα πάμε να παίξουμε? Το παιχνίδι των μεγάλων έχει άλλους κανόνες...κι εσύ θές να παίξεις το κανονικό κρυφτούλι με φτου-ξελευτερία...κρυμμένη μέσα σε χαντάκια και πίσω απο τα δέντρα”. Ναι, ακόμα να μεγαλώσω...αλλά έτσι, μπορώ να «χορεύω» ανάμεσα στις εποχές και μάλλον αυτό είναι το μόνο παιχνίδι που μου έχει απομείνει πλέον και ίσως το καλύτερό μου διάλλειμα για αυτό το μήνα.

Ημερολόγιο...

2007-02-25T02:13:00.000Z

Ημερολόγο καταστρώματος από Τρίτη 20 Φεβρουαρίου μέχρι σήμερα.

-30 ώρες ύπνο
-75 ώρες διαβάσματος
-μία μακαρονάδα
-δύο fish & chips
-ένα τοστ
-ένα χάμπουργκερ
-5 μήλα
-4 βιταμίνες
-4 λίτρα νερό (sparcling)
-μισό μπουκάλι ουίσκυ
-ένα διπλό μαύρο ρούμι με κόλα
-ένα ποτήρη σουσέν
-περίπου 500 γραμμές κώδικα
-αμέτρητες βρισιές
-πολλά exceptions
-αμέτρητα bugs
-ένα τραγούδι & ένα ποίημα (Nick Cave - Into my arms)

Πλιάτσικας στα ηχεία. 2:20 τοπική Σάββατο βράδυ. Ακόμη πίνω το σουσέν...

Ο δεκάλογος του πάρτυ.

2007-02-21T23:36:00.000Z

#1: Πολύς κόσμος. Ασφηκτικά γεμάτο το σπίτι. Πραγματικά δεν περιμέναμε τόσους επισκέπτες αλλά ήταν ωραία.

#2: Μεθυσμένος κόσμος. Ο Μπατού, η Ρομπέρτα, η αδερφή του Μπατού και πάρα πολλοί άλλοι. Μερικοί μάλιστα συκοφαντικά αναφέρουν ότι ήμουν κι εγώ μεθυσμένος αλλά όλλοι οι καλοί μου φίλοι ξέρουν ότι εγώ δεν πίνω οπότε δεν μπορεί να το πιστέψουν.

#3: Καβγάς. Ο Σπύρος πλακώνεται με έναν σουρωμένο. Πολλές οι μαρτυρίες για το επεισόδιο. Η εκδοχή του Σπύρου είναι ότι ο τύπος την έπεσε στη κοπέλα του και μετά του έκανε άσεμνεσ χειρονομίες. Η κατάληξη είχε λίγο αίμα στο πρόσωπο του αλλοδαπού.

#4: Αστυνομία. Μεγάλο κεφάλαιο. Δεν είμαστε σίγουροι πόσες φορές ήρθανε αλλά τη μία από αυτές (μάλλον την τελευταία) μου ζητήσανε το όνομά μου. Το έδωσε με κάθε προθυμία (Ιωάννης Παπαδόπουλος) και τους διαβεβαίωσα ότι όλοι θα έφευγαν από το διαμέρισμα. Καλά....

#5: Κλοπές. Δυστυχώς παρατηρήθηκαν τρία κρούσματα κλοπών. Η αδερφή του Μπατού έχασε το πορτοφόλι της και άλλα δύο παιδιά τα κινητά τους. Δυστυχώς και πάλι.

#6: Καήκαν τα ηχεία του Μάριους που ανέβασαν 60 βαθμούς κελσίου θερμοκρασία. Ευτυχώς ήταν μέσα στην εγγύηση.

#7: 6:00 το πρωί χορεύαμε Ολλανδικά τραγούδια που είχε βάλει ο Ματ (λίγο τύφλα). Στις 06:30 τρώγαμε αυτές τις βόμβες χοληστερίνης που φτιάχνει ο Μπατού και τις ονομάζει "κρέπες". Πολύ βούτυρο.

#8: Η Ρομπέρτα ξυπνάει τη Κυριακή το πρωί και βρίσκει μία κοπέλα να κοιμάται στη κουζίνα. Εμείς δεν την είδαμε όταν ξυπνήσαμε Πράγμα αδύνατο καθώς εγώ και ο Μπατού ξεπροβοδίσαμε όλους τους καλεσμένους το προηγούμενο βράδυ. Ακόμα προσπαθούμε να καταλάβουμε πως έγινε αυτό.

#9: Σκουπιδότοπος η Arden St. Δεν μπορώ να το περιγράψω. Χρειάστηκε αρκετή ώρα για να φέρουμε ξανά το σπίτι στη προηγούμενη κατάσταση. Τενεκεδάκια από μπύρα και τσιγάρα πεταμένα παντού. Η σκάλα σε απαράδεκτη κατάσταση. Ας μη το θυμάμαι καλύτερα...

#10: Ένα ακόμα πάρτυ.

Προσμονή για το επόμενο...

Κοντά 24 ώρες άυπνος...

2007-02-21T09:40:00.000Z

Τετάρτη πρωί. Το πιο βαρετό μάθημα στο κόσμο. Η νύχτα πέρασε με τον Νίκο και τη Μαριαλένα στο εργαστήριο. Μισό μπουκαλάκι ουίσκυ και ADBS και τα μυαλά στα κάγκελα.

Παρ' όλα αυτά, τη παλεύουμε. Τη παλεύουμε; Μάλλον. Έρχεται post με τα γεγονότα και τις φώτο από το τελευταίο πάρτυ.

Καλημέρα σας...

Πάρτυ το Σάββατο....

2007-02-14T19:41:00.000Z

Πάρτυ το Σάββατο. Κουκούτς....

Τον έκλεισα τον Appleton πάλι χθες. Χεχε. The wall of cry....

Μία μικρή πρόωρη εβδομάδα των παθών....

2007-02-11T13:10:00.000Z

...είναι αυτή που μπαίνει. Πολύ μικρή. Έτσι είναι όμως, αν θέλουμε να αναστηθούμε (να κάνουμε πάρτυ το Σάββατο), πρέπει να τη περάσουμε.

Κουράγιο σε όσους επίσης περνάνε τα ίδια. Παιδιά η Αρετή την έχει πει τη κουβέντα: "Ως τον Σεπτέμβρη είναι μωρέ." Αχ που είναι αυτός ο Σεπτέμβρης!!

Χρόνια πολλά και στη φίλη μου την Έλλη που είχε γενέθλια χθες. Να είσαι καλά κουκλάρα μου. Φιλιά πολλά και σας περιμένω στο Εδιμβούργο.

Και ένα βίντεο που μου έστειλε σήμερα ο Βασίλης από το Ρεμπέτικο του Κώστα Φέρη, ίσως μία από τις ωραιότερες ελληνικές ταινίες:

A tribute to Nikos Kourkoulos

2007-02-09T15:27:00.000Z

Αν και η γιαγιά μου προτιμάει τον Τόλη.

Καταστραφήκαμε χτες πάλι γαμώτο. Χεραιτίσματα στην Ελλάδα!

Τσικνοπέμπτη στο Εδιμβούργο

2007-02-08T21:49:00.001Z

Ένω κάποιοι είναι στην Ελλάδα και πίνουνε ρετσινούλα, εμείς τρώμε σεφταλιές...

-Τέλι, τέλι, τέλι... ψεύτικε ντουνιά...

Ουζάκι Τσάνταλη και καλή παρέα και Χαρούλα στα ηχεία.

-Μ' έκανες κουρέλι δεν σ' αντέχω πια!!!

-Φέρτε μου κρασί για να ξεχάσω...

-Σ' έμαθα εν τέλει, δε με ρίχνεις πια!!!

Άιντε...

Η Μαρίνα μαγειρεύει και χορεύει. Η Αννέτα στέλνει μήνυμα. Η Μαρία μόλις μπήκε....

-Ναύτης βγήκε στη στεριά για περιπολία...

Άντε και του χρόνου χωρίς MSc. Όπως λέει και η Αρετή: "Ένας χρόνος είναι μωρέ. Ως τον Σεπτέμβρη".

Αννέτα: χαλλό εβρυμπάντυ!!!!! το ξέρατε οτι το ροζμαρι πάει πολύ στις τηγανητές πατάτες???
αχαχχαχα
εμείς λοιπόν περνάμε πολύ καλά επαεπέρα!!! ψήνουμε ολα τα καλά μας τα κοψίδια...μιαμ μιαμ μιαμ!!!!
5 άτομα θα φάμε σαν τα ζώα (πάλι...)
λοιπόν και του χρόνου αγαπητοί μου φίλοι να είμαστε καλά να τα σπάμε και να τα πίνουμε!!!!(ούζο τσάνταλη παρακαλώ πολύ)
πολλά φιλιά και χαβ φαν ώλγουεηζ!!!(όπως λέει και ένας καλός φίλος!)
μπάάααααη!!!
Μαμά!!!! Μπαμπά!!! ΓΕΙΑΑΑΑΑΑ!!!!

Μαρία: ναιιιιιι παιθκιά μια τσικνοπέφτη στο μακρινό Εδιμβούργο!!!!γουστάρωωω....με σσιεφταλιες, λουκάνικα, λούντζα τζαι μπριζόλες...wowwwww....με ουζάκι τζαι ζιβανία!!!!!.....
ατεε καλά να περάσετε πόψε.......φιλούθκιααααααααα!!!!!

Μαρίνα: διακρισεις!
γιατι??
να ειναι καλα η κυρια Κουλα!
και η κορη της η Μαρια!Τσικνοπεμπτη στην ξενιτια!

Καινούργιος.

2007-02-06T13:38:00.000Z

Ήρθε και η καινούργια συγκάτοικος. Επ ονόματι, Ρομπέρτα και με καταγωγή από την Ιταλία. Κάνει πρακτική στη ψυχολογία εδώ στο Εδιμβούργο. Πήρε το δωμάτιό μου και εγώ μετακόμισα στου Χρίστου. Άντε και καλή συγκατοίκηση...

Υ.Γ. Βάσιμες πληροφορίες αναφέρουν ότι το Σάββατο 17 Φεβρουαρίου θα παίξει πάρτυ στην Arden St. Άντε με το καλό λίγο να ξεσκάσουμε...

Υ.Γ.2 Καλά πλάκα μας κάνει ο Βίγλας; 5 σελίδες εκφώνηση; Πω γαμώ το ξενύχτι μου...

Παρεξήγηση...

2007-02-02T17:35:00.000Z

Ξέρεις ποιό ήταν το πρώτο φαγητό που έφαγα όταν γύρισα σπίτι μου για τα Χριστούγεννα; Φακές. Ναι. Καλά άκουσες. Φακές! Και γιατί έφαγα φακές; Ε, όταν είχε κάνει φακές εδώ ο Μπάμπης στο Εδιμβούργο για να φάμε (δεν τρώμε και κάθε μέρα φακές) τον είχα πενέψει πολύ στο blog για τη μαγειρική του και σε κάποια στιγμή ανέφερα "είναι σαν να πήρα τη μάνα μου στο Εδιμβούργο". Αυτή τη φράση διάβασε ο θείος μου ο Τάσος στην Ελλάδα και λέει του πατέρα μου:

- Καλά ρε Τάκη, η Κατερίνα τόσο καλές φακές κάνει;
- Γιατί;
- Ε, να. Ο Γιάννης λέει στο internet ότι η μάνα του κάνει καλές φακές...

Παίρνει και ο πατέρας μου απορημένος τη μάνα μου τηλέφωνο:

- Έλα ρε γυναίκα.
- Έλα.
- Κάνεις εσύ καλές φακές;
- Ξέρω γω! Γιατί ρωτάς;
- Ε να, ο γιος μας στο Εδιμβούργο λέει ότι κάνεις καλές φακές.

Δεν χρειάζεται να εξηγήσω τη συνέχεια. Περιχαρής η μάνα μου με υποδέχτηκε με ένα πιάτο φακές. Τι να πω κι εγώ... τις έφαγα.... Α ρε Τάσο, όλα εσύ τα έκανες....

Χθες πάντως το μενού ήταν πάρα πολύ διαφορετικό εδώ στην Arden. Είχαμε αρνάκι με πατάτες στον φούρνο μαζί με χωριάτικη σαλάτα (φτιαγμένη από το Γάλλο) και κομπόστα ροδάκινο. Και εκεί που τρώγαμε τη κομπόστα, βλέπουμε πάνω Made in Greece. Οι φώτο για του λόγου το αληθές...

Και σήμερα το πρωί που ξύπνησα ακούω σειρήνες. Τρία πυροσβεστικά οχήματα παρκάρουν κάτω από το δρόμο μας και οι άντρες της πυροσβεστικής πλήρως εξοπλισμένοι μπαίνουν στο απέναντι κτίριο. Τρία οχήματα για ένα τηγάνι που είχε πάρε φωτιά...

Παρέδωσα και μία εργασία σήμερα που δημιούργησα, όπως λέει και η φίλη μου η Μαρίνα. Αν πάρει πάνω από 65%, τότε μπορώ να πω ότι πάω για διάκριση στο MSc (όνειρα και όνειρα...).

Σήμερα το μενού έχει μουσακά. Σαν γουρούνια θα φάμε πάλι... Οι φώτο αύριο :)

Ξέρεις τι έκανα σήμερα; Jogging... Αλήθεια λέω...

In bed...

2007-02-01T22:50:00.000Z

In bed that night I invented a special drain that would be underneath every pillow in New York, and would connect to the reservoir. Whenever people cried themselves to sleep, the tears would all go to the same place, and in the morning the weatherman could report if the water level of the Reservoir of Tears had gone up or down, and you could know if New York was in heavy boots. An when something really terrible happened - like a nuckear bomb, or at least a biological weapond attack - an extremely loud siren would go off, telling everyone to get to Central Park to put sandbags around the reservoir.

-Jonathan Safran Foer-

Ποιός είσαι;

2007-01-31T16:23:00.000Z

Γαμάτα. Πετάς κάτι χωρίς όνομα, χωρίς τίποτα. Μιλάω για όποιον ή όποια έβαλε το comment στο προηγούμενο post. Τι θα πει ότι μπορώ να αλλάξω option module? Αφού το deadline τελείωσε. Έχει δύο εβδομάδες τώρα. Άσε που τα περισσότερα μαθήματα έχουν προχωρήσει πάρα πολύ. Μάλλον λάθος θα έκανες...

Κατα τ' άλλα ψάχνουμε ακόμα για συγκάτοικο. Άντε να τελειώνουμε με αυτό το θέμα όσο πιο γρήγορα γίνεται γιατί κουράστηκα. Όποιος έχει οποιονδήποτε γνωστό που ψάχνει για σπίτι, να κάνει κρούση.

Πήγαμε και στη ρεμπέτικη βραδιά χθες και μας έκατσε κουκούτσι. 3 λεπτά ζωντανής μουσικής καταφέραμε να ακούσουμε. Αν και η ορχήστρα ήταν τρομερή, τελειώσανε να παίζουν στις 10:45. Κάτσε ρε φίλε, μία ώρα έπαιξες.

Έσωσε τη κατάσταση ο DJ μετά. Τρία τραγούδια ελληνικά, τρία Ιρανικά! (Γιατί τη βραδιά την οργανώνανε μαζί το Hellenic και το Persian Society). Αυτοί οι Ιρανοί που λέτε έχουν μουσική σαν τη δική μας, μόνο που ο ρυθμός τους είναι πιο γρήγορος. Δεν έχουν δηλαδή το δικό μας τσιφτετέλι που είναι έτσι ... πως να το πω ... σε λάγνους ρυθμούς. Ή τουλάχιστον αν το έχουν, δεν το είδαμε. Τον ρυθμός τους (μόνο τον ρυθμό και όχι την μουσική) μπορώ να τη συγκρίνω λίγο με τα ποντιακά. Κάπου κατά εκεί είναι.

Ο Ντόναλντ είναι παντού (χωρίς διάθεση):

Μεγάλο λάθος.

2007-01-30T19:02:00.000Z

Μπορεί να μου πει κάποιος γιατί διάλεξα αυτό το μάθημα; Για το Parallel Architectures μιλάω. Γιατί; Πωπω γαμώτο! Πως θα το σέρνω μαζί μου όλο το εξάμηνο! Πραγματικά δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα από το να παίρνεις μαλακία μάθημα στο master.

Σουρεαλιστικό λεξικό
Κουκούτσι: Όταν από παίζεις 21ία και έρχεται η σειρά σου. Έχει να περάσει 10άρι καμιά ώρα και εσύ έχεις στο χέρι 11. Έχουν μαζευτεί μέσα της Παναγιάς τα μάτια. Η μάνα σου λέει να τα σπάσετε και εσύ λες όχι. Ποντάρεις δυνατά. Τραβάς... και σου έρχεται άσσος. 11+άσσος=22. Κουκούτς

Photo session

2007-01-29T21:12:00.000Z

Επειδή βαριέμαι να γράφω πολλά, θα βάλω μερικές φώτο. Οι πιο πολλές είναι από το καταστροφικό ΣΚ με τον Νούλο και τον Shay. Το "καταστροφικό" με τη ωραία έννοια...

Α! Η εκδρομή στο Βερολίνο ακυρώθηκε. Δεν μαζεύτηκε αρκετός κόσμος. Κρίμα μωρέ...

Αύριο έχει βραδιά Ρεμπέτικου στο Teviot. Greek invasion....

Εγώ και ο Shay στο CITY:

Ο Νούλο, ο Shay και εγώ στο αμάξι (απαίσιο το μουσάκι ε;) :

Ο Νούλο και ο Shay στο σπίτι (προσέξτε λίγο το μαλλί) :

Drinking:

Αυτή ακριβώς ΔΕΝ είναι η γειτονιά μου. Αυτό είναι το Haymarket. Μια από τις γειτονιές με νεόχτιστα εδώ στο Εδιμβούργο. Πως είναι ο Εύοσμος στη Θεσσαλονίκη; Ε, καμία σχέση :

Μάθημα ξιφασκίας στα Meadows:

Αυτοκίνητο αντίκα στο Melvill Drive:

Βαβέλ.

2007-01-27T15:44:00.000Z

Η νέα ταινία του Alejandro González Iñárritu με τον Μπραντ Πιτ και τη Κέτι Μπλάνσετ. Την είδαμε χθες το βράδυ στο vue.

Αρκετά καλή ταινία με σκηνές γεμάτες συναισθηματική ένταση και ωραία μουσική. Όχι κάτι ιδιαίτερο από ηθοποιία αλλά αρκετά καλή από σενάριο και σκηνοθεσία. Το μακιγιάζ του Μπραντ με απογοήτευσε (αν και η Λώρα πίστευε ότι είναι αληθινές οι ρυτίδες).

**Λες και είμαι κανένας κριτικός κινηματογράφου για να κρίνω. Αλλά αν ήμουν, αυτό θα πίστευα.

Τώρα για το νόημα της ταινίας, ο καθένας μπορεί να έχει την άποψη του. Η δική μου είναι ότι ήθελε να τονίσει το πόσο εύθραυστη είναι η ζωή μας και όσα θεωρούμε δεδομένα καθώς και το ότι μικρές και ανούσιες κινήσεις μας μπορεί να αλλάξουν την ζωή άλλων ανθρώπων δραματικά. Όλοι δεμένοι σε μία (στην ίδια) αλυσίδα.

Τώρα αν κάποιος διαφωνεί δεν θα μαλώσουμε.

Απλώς σήμερα στις ειδήσεις διάβαζα για την 27χρονη κοπέλα που κινδυνεύει να χάσει την όρασή της επειδή κάποιος άγνωστος της έριξε καυστικό υγρό στο πρόσωπο για να της πάρει τη τσάντα. Η γυναίκα αυτή θα μείνει τυφλή επειδή βρέθηκε στο λάθος μέρος (στάστη λεοφωρείου) τη λάθος στιγμή (την ώρα που η τρέλα - ή η απελπισία κάποιου - διασταυρώθηκε με τη φυσική της παρουσία).

Αξίζει μία τσάντα την όραση κάποιου; Αλλά πως να το τοποθετήσεις σε λογική βάση;
Όταν όλος ο κόσμος μας ζωγραφίζεται με παράλογα χρώματα.

**Πάντως αν ήμουν συγγραφεύς, έτσι θα το έγραφα.

Σουρεαλιστικό λεξικό:
Λογική: η σύμπραξη των ανθρώπων προς μία γενικά αποδεκτή συμπεριφορά με βάση μία γκάμα εμπεριών που στην ουσία βασίζεται στο παράλογο της ανθρώπινης ιστορίας και κοινωνίας.

Υ.Γ. Οι Γιαπωνέζες ξέρουν να ντύνονται πάντως...

Τα μυαλά μας...

2007-01-26T19:55:00.000Z

...πάνω από το κεφάλι μας. Έτρεχα κι εγώ εδώ και 3 μέρες για να προλάβω τις εργασίες που έχω. Ήθελα να τελειώσω την εργασία στο Computer Security που έχω ως την Παρασκευή. Έρχεται και ο βρωμιάρης ο Ινδός και μου λέει ότι ο τύπος στο Parallel Architectures έβγαλε εργασία για την Παρασκευή. Ε, εκεί πελάγωσα. Λέω πάει. Αυτό το εξάμηνο θα είναι πάρα πολύ δύσκολο.

Εκεί λοιπόν που δούλευα πάνω στον **ακατανόμαστο** πύργο, έρχεται και ο Βασίλης και η Ειρήνη και αρχίζουμε να μιλάμε για την εργασία (έχουν και αυτοί το ίδιο μάθημα). Λέμε λέμε λέμε .... και φτάνει η συζήτηση σε μία προθεσμία που μας έχουν δώσει από τη γραμματεία.

Μπλακ άουτ. Καταλαβαίνω ότι οι εργασίες που έχω δεν είναι για την επόμενη Παρασκευή (2 του μηνός) αλλά για δύο εβδομάδες από σήμερα (για τις 9).

Σουρεαλιστικό λεξικό
Ανακούφιση: όταν κατουριέσαι τόσο πολύ που νομίζεις ότι θα σου φύγουν και μετά από πολύ τρέξιμο καταφέρνεις και φτάνεις στην τουαλέτα χωρίς να λερώσεις τίποτα.

Ε, κάπως έτσι ένιωσα... :)

Μόλις...

2007-01-25T01:55:00.000Z

...γύρισα σπίτι. Μπυρίτσα στο Southern. Ύπνο γιατί αύριο έχει μάθημα και διάβασμα. Θέλω να πάω στη Γλασκώβη το Σάββατο.

Λες;

Μπα!

Υ.Γ. Διαδικτυακά χρόνια πολλά στον Νίκο που έχει τα γενέθλιά του. Να είσαι καλά φίλε. Άντε και καλός πολίτης.

Κενή μνήμη...

2007-01-23T14:33:00.000Z

Χθες το βράδυ βγήκαμε για τα γενέθλιά μου. Λίγο πριν βγούμε αρχίσαμε να πίνουμε με τον Shy και τον Θανάση. Ένα μπουκάλι ουίσκι σε σφηνάκια σε μισή ώρα. Οργανώσαμε γρήγορα γρήγορα μία έξοδο και φύγαμε.

Πήγαμε με διάφορα άτομα στο Frankestein. Πήραμε ποτά και αρχίσαμε να χορεύουμε.....

... γύρισα σπίτι. Έκανα δύο τοστ και έβαλα να δω ταινία. Δεν τα κατάφερα.

***Δεν θυμάμαι τίποτα από τo ενδιάμεσο της βραδιάς. Ξύπνησα στις 07:30 το πρωί για να αποχεραιτήσω τα παιδιά που φεύγανε. Ξανακοιμήθηκα και ξύπνησα κατά τις 13:30. Πήρα κάποιον τηλέφωνο για να μου πει τι έγινε χθες το βράδυ.

Όσοι ήταν μαζί μου χθες το βράδυ, παρακαλώ δώστε μου μερικά στοιχεία...

Y.Γ. Καρδιά μου ευχαριστώ πολύ για την έκπληξη. Η τελευταία φορά που ξαναέγινε αυτό ήταν πριν από πολλά χρόνια στη Θεσσαλονίκη. Από την Μαρία και την Κατερίνα.